Uzasadnienie
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Postanowieniem starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 23 listopada 2016 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 531/16 przyznano Z. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie radcy prawnego. Z. W. w toku postępowania w sprawie niniejszej wniósł na druku PPF o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 39 pkt 1 p.p.s.a. pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Pełnomocnictwo radcy prawnego wyznaczonego do reprezentowania skarżącego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 531/16 umocowuje pełnomocnika do prowadzenia tej sprawy, gdyż nie zostało ograniczone przez skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2013 r., sygn. akt II FSK 608/13 i z dnia 2 października 2013 r., sygn. akt II OZ 837/13 – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zatem stosownie do unormowania art. 39 pkt 1 p.p.s.a. zakres umocowania radcy prawnego wyznaczonego dla skarżącego jako pełnomocnik w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 531/16 rozciąga się również na postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 531/16. Przy czym bez znaczenia jest to, że obecnie skarżący domaga się ustanowienia adwokata, gdyż jest on już reprezentowany w toku niniejszego postepowania przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego ustanowionego w ramach przyznanego mu prawa pomocy. Skoro więc w toku niniejszego postępowania skarżący jest już reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika procesowego ustanowionego w ramach prawa pomocy zbędnym stało się rozpoznanie jego wniosku o przyznanie prawa pomocy w tym samym zakresie, w którym prawo pomocy zostało już przyznane. Z tych powodów działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzono postępowanie o przyznanie Z. W. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego postanowiono jak na wstępie.