Uzasadnienie
Pismem z 30 stycznia 2024 r. (data pisma) T. W. (dalej jako: skarżąca) wniosła skargę o wznowienie postępowania sygn. akt II SA/Lu 169/22 zakończonego prawomocnym wyrokiem.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału pełnomocnik skarżącej (ustanowiony w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 169/22) został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania sądowego.
W odpowiedzi na wezwanie, w terminie otwartym pełnomocnik złożył pismo procesowe z 11 marca 2024 r., w którym wyjaśnił, że:
- - skarżąca domaga się uchylenia wyroku WSA w Lublinie w spawie o sygn. akt II SA/Lu 169/22 oraz ponownego rozpoznania sprawy;
- - podstawą wznowienia postępowania jest art. 273 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.), art. 273 § 2 p.p.s.a. oraz art. 271 pkt 2 p.p.s.a.; strona podstawy wznowienia upatruje w załączonych do skargi nieprawdziwych oświadczeniach osób, które rzekomo zgłosiły się do świadczenia na jej rzecz usług opiekuńczych, a także przesłanych jej przez organ dokumentach przerobionych (oświadczeniach osób, które rzekomo zgłosiły się do świadczenia usług opiekuńczych z ukrytymi danymi), uniemożliwiających jej działanie w sprawie;
- - termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego skarżąca liczy od otrzymania od pełnomocnika w dniu 29 stycznia 2024 r. prawomocnego orzeczenia NSA w sprawie o sygn. akt I OSK 2004/22, tj. od dnia w którym mogła ocenić prawdopodobny wpływ nieprawdziwych (przerobionych) oświadczeń na wynik sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Właściwość sądu w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania określa art. 275 p.p.s.a., zgodnie z którym do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeżeli zaskarżono orzeczenia sądów obu instancji, właściwy jest Naczelny Sąd Administracyjny. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Z kolei zgodnie z art. 59 § 1 p.p.s.a., jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Skarga o wznowienie postępowania sądowego została oparta na dwóch tzw. właściwych przesłankach restytucyjnych (orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym; późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu – art. 273 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.) oraz na przesłance nieważnościowej (strona nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania art. 271 pkt 2 p.p.s.a.).
W sprawie o sygn. akt II SA/Lu 169/22 w odniesieniu do której skarżąca wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego orzekał jako ostatni Naczelny Sąd Administracyjny, który wyrokiem z dnia 28 grudnia 2023 r. (sygn. akt I OSK 2004/22) oddalił skargę kasacyjną skarżącej. Zgodnie z regułami wyrażonymi w art. 275 p.p.s.a. sądem właściwym do rozpoznania skargi o wznowienie będzie zatem Naczelny Sąd Administracyjny.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 59 § 1 w zw. z art. 13 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Należy przy tym odnotować, że sąd, który nie jest właściwy w sprawie, nie dokonuje oceny formalnej dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania. Ocena w tym przedmiocie należy do sądu właściwego w sprawie.