Uzasadnienie
A. J. w skardze z dnia 8 listopada 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [..]. znak: [..] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Zarządzeniem z dnia 18 kwietnia 2008 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu, poprzez wskazanie daty ustania przyczyny uchybienia terminu i uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu – pod rygorem odrzucenia wniosku. Wezwanie do usunięcia braków wniosku zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 kwietnia 2008 r. (k.59). Pomimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie wykonał wezwania Sądu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje
Wniosek A. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podlega odrzuceniu. Stosownie do przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako "ustawa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1-4 ustawy). W świetle zaś art. 88 ustawy spóźniony lub z mocy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu przez sąd.
Skarżący, prawidłowo wezwany do uzupełniania braków zawartego w skardze z dnia 8 listopada 2007 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i pouczony o skutkach niedochowania powyższemu wezwaniu, nie uzupełnił w zakreślonym terminie braków wniosku, co skutkuje jego odrzuceniem na podstawie art. 88 w związku z art. 87 § 1 i 2 ustawy.
Z tych względów i na podstawie powołanych przepisów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.