Uzasadnienie
Zgodnie z przepisem art. 52 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Zgodnie z §2 tego przepisu przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia. Przedmiotem skargi jest bowiem wystawienie przez organ administracji – będący jednocześnie wierzycielem – tytułu wykonawczego. Zgodnie z przepisem art. 27 §1 pkt 9 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.) zobowiązanemu z wystawionego tytułu wykonawczego służy w terminie 7 dni od jego doręczenia prawo do zgłoszenia zarzutów (z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji) w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Organ administracji o zgłoszonych zarzutach rozstrzyga w drodze postanowienia, na które, zgodnie z przepisem art. 34 §2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przysługuje zażalenie do odpowiedniego organu administracji wyższego stopnia. Skarga natomiast do sądu administracyjnego może być wniesiona dopiero po wydaniu przez organ odwoławczy postanowienia rozstrzygającego to zażalenie.
Powyższe wskazuje, iż skarżący nie wyczerpał przysługujących mu zgodnie z cyt. przepisami środków zaskarżenia, konsekwencją czego jest odrzucenie skargi na podstawie przepisu art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji postanowienia.