Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]., znak: [...] wydaną na podstawie art. 138§1kpa oraz art. 3 ust.3 i4, art. 7 pkt.4, art. 8 ust.1 pkt.1, art. 38 ust.1 pkt.1, ust.2 pkt.1 i ust.4, art. 147 ust.3 pkt.1 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz.593 ze zm.) Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpoznaniu odwołania M. W. utrzymało w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] Nr [...]
Organ I instancji przyznał tą decyzją M. W. zasiłek okresowy z powodu bezrobocia w wysokości [...] miesięcznie na okres od 1 lipca 2006r. do 31 grudnia 2006r. z przeznaczeniem na zaspokojenie potrzeb bytowych zawartych we wnioskach z dnia 16 czerwca 2006r. i 3 lipca 2006r. ustalając, że po odbiór zasiłku ma zgłaszać się osobiście do Banku [...] w dniach od 21 do 25-go każdego miesiąca.
M. W. kwestionując wysokość przyznanego zasiłku okresowego podnosił, że nie osiąga żadnych dochodów z gospodarstwa rolnego, ponieważ nie on jest jego właścicielem, lecz jego rodzice, a jemu przysługuje jedynie prawo do spadku. Podnosił również, że nie wyrażał zgody na przekazywanie świadczeń do banku.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło stanowisko organu I instancji i utrzymało jego decyzję w mocy.
Kolegium, podobnie jak Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej przyjął, że M. W.i uzyskuje dochód z ¼ części nieruchomości rolnej w wysokości [...], wyliczony na podstawie art. 8 ust. 9 ustawy o pomocy społecznej, choć jednocześnie stwierdził, że jest on tak znikomy, że nie ma wpływu dla oceny jego sytuacji finansowej.
Zdaniem Kolegium przyznany Z. W. zasiłek okresowy w kwocie [...] miesięcznie mieści się w ustawowym przedziale określonym w art. 38 ust. 2 pkt 1 i 147 ust. 3 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej, które stanowią, że zasiłek okresowy ustala się do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej (którą jest M. W.) a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż [...] zł miesięcznie, ani niższa niż 35% różnicy między kryterium dochodowym takiej osoby a jej dochodem.
Organ stwierdził ponadto, że M. W.i często korzysta z pomocy Ośrodka, który udzielając pomocy finansowej musi brać również pod uwagę własne możliwości finansowe oraz potrzeby innych osób ubiegających się o pomoc.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało za prawidłowe wskazanie w decyzji organu I instancji, że po odbiór zasiłku Z. W. na zgłaszać się do Banku [...], które to rozwiązanie jest tańsze niż przesyłanie pieniędzy pocztą, a Ośrodek nie powinien w nieuzasadniony sposób wydawać pieniędzy przeznaczonych na pomoc.
Zdaniem Kolegium uzasadnione było przedłużenie terminu załatwienia sprawy przez organ I instancji do dnia 18 sierpnia 2006r., gdyż istniała konieczność przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, w tym wywiadu środowiskowego, czego Z. W. nie ułatwiał.
Skargę do sądu administracyjnego wniósł Z. W. i domagając się uchylenia decyzji Kolegium wskazał na swoją trudną sytuację życiową i zdrowotną, brak środków na poszukiwanie pracy i "nagminne wadliwe decyzje [...].".
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art.1§1i2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę zaskarżonej decyzji w zakresie jej zgodności z prawem.
Zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Zasady przyznawania świadczeń z pomocy społecznej określają przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz.539 ze zm.) Cele pomocy społecznej określone zostały w art. 2 i 3 ustawy jako wspieranie osób i rodzin w ich wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i przezwyciężenia trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości, a także umożliwianie im życia w warunkach odpowiadających godności człowieka. Rodzaj, forma i rozmiar świadczenia powinny być odpowiednie do okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy. (art.3ust.3)
W sprawie skarżący wnosił o przyznanie mu pomocy finansowej w formie zasiłku okresowego na "bytowanie i leczenie oraz np. na poszukiwanie pracy" oraz na naukę w szkole.
W świetle art. 38 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, zasiłek okresowy przysługuje m.in. osobie samotnie gospodarującej, której dochód jest niższy od jej kryterium dochodowego w szczególności ze względu na długotrwałą chorobę, niepełnosprawność, bezrobocie, możliwość utrzymania lub nabycia uprawnień do świadczeń z innych systemów zabezpieczenia społecznego.
Organy prawidłowo ustaliły, że skarżący jest osoba samotnie gospodarującą, a jego dochód nie przekracza kryterium dochodowego, dlatego zasadne jest przyznanie mu zasiłku okresowego.
Wbrew zarzutom skargi decyzja Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...]. została wydana prawidłowo i nie narusza przepisów ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej, jak również przepisów postępowania.
Ustalanie wysokości zasiłku okresowego oparte jest na uznaniu administracyjnym, mieszczącym się w granicach określonych w art. 38 ust. 2 pkt 1 i 147 ust. 3 pkt 1 cyt. ustawy o pomocy społecznej, które stanowią, że zasiłek okresowy ustala się do wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 418 zł miesięcznie, ani niższa niż 35% różnicy między kryterium dochodowym takiej osoby a jej dochodem - przyznany skarżącemu przez organ I instancji zasiłek okresowy mieści się w tych granicach.
Podkreślić należy, że przyznając zasiłek okresowy organ uwzględnia nie tylko sytuację materialną osoby ubiegającej się o pomoc, ale również możliwości finansowe ośrodka. Pomoc powinna być przyznawana w pierwszej kolejności tym osobom, które nie są w stanie samodzielnie egzystować i zgodnie z celami ustawy.
Skarżący systematycznie korzysta ze świadczeń z pomocy społecznej, a więc ostatecznie otrzymuje potrzebne mu wsparcie. Nie można zatem zarzucić organowi I instancji, że przekroczył granice przysługującego mu uznania, naruszając ustawę o pomocy społecznej.
Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) oddalił skargę.