Uzasadnienie
T. W. złożyła do Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...], w przedmiocie odmowy uchylenia, po wznowieniu postępowania, decyzji ostatecznej dotyczącej odmowy przyznania usług opiekuńczych. Jednocześnie skarżąca zwróciła się o "pomoc prawną".
Postanowieniem z dnia 22 października 2014 r. Sąd odmówił przyznania skarżącej prawa pomocy z uwagi na oczywistą bezzasadność jej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
W świetle art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Od zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego przysługiwał skarżącej, na podstawie art. 127 § 3 K.p.a., wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, który należało wnieść do tego organu. Sądowa kontrola legalności wskazanej decyzji byłaby dopuszczalna tylko w przypadku zaskarżenia do Sądu decyzji Kolegium, wydanej po rozpoznaniu opisanego środka odwoławczego.
Skarga T. W. na wskazaną wyżej decyzję Kolegium (wydaną w pierwszej instancji) podlega zatem odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 i § 2 P.p.s.a.
Ubocznie należy zauważyć, że jak trafnie zauważyło Kolegium w odpowiedzi na skargę, zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i sposobie zaskarżenia tego aktu.
Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.