Uzasadnienie
W. D. (dalej: skarżący) złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na pismo [...] Spółki z. z siedzibą w Z. (dalej: Spółka) z [...] października 2018 r., znak: [...], w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Jednocześnie uiścił [...] złotych z tytułu wpisu od skargi.
W odpowiedzi na skargę Spółka wniosła o jej oddalenie, jako całkowicie nieuzasadnionej oraz o zasądzenie na jej rzecz od skarżącego kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
W myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.; dalej: "k.p.a.") oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800 ze zm.; dalej: "ordynacja podatkowa") oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w k.p.a. oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądowa kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).
Podkreślenia wymaga, że będące przedmiotem skargi pismo Spółki z [...] października 2018 r., znak: [...], nie jest decyzją administracyjną, ani żadnym aktem bądź czynnością z wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Pismo to stanowi jedynie skierowaną do skarżącego odpowiedź na jego wniosek o udostępnienie informacji publicznej i wskazuje, że zdaniem Spółki, żądane przez skarżącego informacje nie mają charakteru informacji publicznej, w rozumieniu przepisów ustawy z 6 września 2001 r. o udostępnieniu informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 ze zm.; dalej także: u.d.i.p.).
Zauważyć przy tym trzeba, że omawiane pismo ma charakter wyłącznie informacyjny i wbrew twierdzeniom skarżącego nie stanowi rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej, o jakim mowa w art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 u.d.i.p. Niewątpliwie pismo to zostało wystosowane w ramach czynności materialno-technicznej i nie sposób przypisać mu charakteru decyzji administracyjnej (nawet wadliwej) bądź innego aktu administracyjnego. Przypisanie owemu pismu takiego charakteru pozostawałoby przy tym w sprzeczności z wolą Spółki, który uznała, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, w trybie powołanych wyżej przepisów u.d.i.p.
Podkreślić jednocześnie należy, że jeżeli chodzi o ocenę zgodności z prawem stanowiska wyrażonego w imieniu Spółki w spornym piśmie, to właściwym trybem dla jego zakwestionowania, jest wniesienie skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania Spółki do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie. W razie złożenia takiej skargi Sąd, rozpoznając ją, zobowiązany będzie ocenić, czy Spółka prawidłowo uznała, że żądana przez skarżącego informacja nie ma charakteru informacji publicznej, czy też wadliwie ocenił jej charakter i pozostaje w zwłoce w jej udostępnieniu bądź ewentualnie w wydaniu w sprawie decyzji administracyjnej (zob. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016, s. 106; postanowienie NSA z 31 lipca 2018 r., sygn. akt I OW 64/18).
W rozstrzyganej sprawie wyłączona jest zatem droga sądowoadministracyjna, wobec braku kognicji sądów administracyjnych do rozpoznania spraw niewskazanych w katalogu określonym przez ustawodawcę w art. 3 § 2 p.p.s.a. W związku z tym Sąd obowiązany był orzec o odrzuceniu skargi, na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Końcowo należy wyjaśnić, że nie może zostać uwzględniony wniosek Spółki o zasądzenie na jej rzecz od skarżącego kosztów postępowania. Przepisy p.p.s.a. przewidują bowiem możliwość zasądzenia kosztów postępowania w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji jedynie na rzecz skarżącego od organu, w razie uwzględnienia skargi (art. 200 p.p.s.a.).
Zwrot skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi uzasadnia treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie orzekł, jak w postanowieniu.