Uzasadnienie
Zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016r., poz.718 ze zm.), zwanej P.p.s.a., od skargi wszczynającej postępowanie przed sądem administracyjnym pobiera się wpis. Do skargi należy również dołączyć jej odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom (art. 47 § 1 P.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy, skarżąca została wezwana w dniu 23 września 2016 r. (k.16) do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 8 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Wprawdzie w wykonaniu tego wezwania skarżąca nadesłała 8 odpisów skargi dopiero w dniu 10 października 2016r. (data stempla pocztowego), wyjaśniając w piśmie przewodnim z dnia 10 października 2016r., że "uchybienie terminowi do złożenia przedmiotowych odpisów skargi wynikało z faktu, że składała wcześniej wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych ze względu na wiek oraz stan zdrowia i sądziła, że dopiero po jego rozpatrzeniu przez Sąd będzie mogła uzupełnić braki formalne skargi".
Sąd uznał więc, że skarżąca domaga się przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych.
Rozpatrując to żądanie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie stwierdził, że wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie.
W świetle zaś art. 86 § 1 P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 2 P.p.s.a. na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu.
Strona powinna więc uwiarygodnić, że zachowała należytą staranność przy podejmowaniu czynności, a więc że tylko z przyczyn od niej niezależnych, nie zachowała terminu. W literaturze i orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że przesłanka braku winy w uchybieniu terminu powinna być oceniana na tle wszystkich okoliczności danej sprawy, z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy i przy rozważeniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie NSA z dnia 24 marca 2004 r., sygn. akt FZ 13/04). Usprawiedliwione przyczyny uchybienia terminu do dokonania czynności to zatem tylko takie, które nie tyle utrudniają, ale faktycznie uniemożliwiają dokonanie czynności, nawet przy zachowaniu największej możliwej staranności (por. T. Woś [red.]: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis 2005, s. 333).
Rozpatrując niniejszą sprawę stwierdzić należy, że D. W. nie wykazała przesłanek, które uprawdopodabniałyby brak jej winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.
W szczególności o braku winy, w powyższym rozumieniu, nie świadczy to, że skarżąca sądziła, że skoro w zakreślonym terminie (29 września 2016r., k.
- 19) złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, to dopiero po rozpatrzeniu tego wniosku będzie mogła uzupełnić także wskazane braki formalne.
Wprawdzie skarżąca jest osobą starszą, ale – jak wynika z akt sprawy i z treści jej pism – swobodnie i z dużym rozeznaniem podejmuje czynności w sprawie. Z tego względu i z uwagi na to, że była wyraźnie pouczona o obowiązku wykonania wezwania w ściśle określonym 7-dniowym terminie ze wskazaniem, że w razie niewykonania wezwania jej skarga zostanie odrzucona, nie można uznać, że z powodu wieku czy ogólnie złego stanu zdrowia, na co powołuje się w piśmie z dnia 10 października 2016r., nie mogła wykonać nałożonych obowiązków w terminie.
Brak jest więc okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu, dlatego Sąd, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.