Uzasadnienie
Prezydenta Miasta decyzją z dnia [...], nr [...] wniósł sprzeciw do zgłoszenia A. Sp. z o.o. wykonania ogrodzenia nieruchomości położonej przy ul. T. 25 w L. na działce nr 36/1 i 40/1 od strony ul. T. i od strony ul. M. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że inwestor nie wypełnił w wyznaczonym terminie obowiązku nałożonego na inwestora postanowieniem Prezydenta miasta z dnia [...], nr [...], tj. nie przedłożył opinii Zarządu Dróg i Mostów w L. o możliwości lokalizacji ogrodzenia na działce nr 40/1.
W odwołaniu od decyzji A. Sp. z o.o. zarzuciła organowi I instancji doręczenie inwestorowi postanowienia po terminie określonym w art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane - tj. po 30 dniach od dnia doręczenia organowi zgłoszenia. Strona wyjaśniła, że roboty zostały zgłoszone 16 kwietnia 2012 r., a postanowienie zostało doręczone A. Sp. z o.o. w dniu 30 maja 2012 r. Wobec tego Spółka stwierdziła, że wniesienie sprzeciwu było bezskuteczne, a ona uzyskała zgodę organu na wykonanie ogrodzenia.
Wojewoda decyzją z dnia [...], nr [...] po rozpatrzeniu powyższego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...], uchylił sprzeciw w sprawie wykonania ogrodzenia na działce nr 36/1 od strony ul. T. i umarzył postępowanie organu I instancji w tym zakresie oraz utrzymał sprzeciw w sprawie wykonania ogrodzenia na działce nr 40/1 od strony ul. M. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że termin, o którym mowa w art. 30 ust. 5 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, doręczenia inwestorowi postanowienia został zachowany. Organ wyjaśnił, że skoro zgłoszenie robót budowy nie wymagających pozwolenia na budowę zostało doręczone organowi I instancji w dniu 16 kwietnia 2012 r., to termin do wniesienia sprzeciwu, a w przypadku wydania postanowienia wzywającego inwestora do uzupełnienia zgłoszenia, upływał w dniu 16 maja 2012 r. Ponadto wskazał, że postanowienie do uzupełnienia zgłoszenia zostało wysłane w dniu 11 maja 2012 r., tj. 5 dni przed upływem 30 dni do wniesienia przez organ sprzeciwu. Wobec tego, że inwestor w wyznaczonym terminie nie uzupełnił braków zgłoszenia, organ I instancji był zobligowany do wydania sprzeciwu.
Dodatkowo organ podniósł, że postanowieniem Prezydenta miasta z dnia [...], nr [...] nałożono na zgłaszającego obowiązek uzyskania opinii Zarządu Dróg i Mostów, o możliwości lokalizacji ogrodzenia na działce nr 40/1 od strony ul. M. Zasadność nałożenia tego obowiązku wynikała z dołączonej do akt decyzji Prezydenta Miast z dnia [...], nr [...] o ustaleniu warunków zabudowy dla realizacji budynku usługowego (przedszkola) wraz z infrastrukturą techniczną, zjazdami i urządzeniami i zagospodarowaniem terenu na działkach nr 36/1 i 40/1 przy ul. T.
25. W pkt 3 lit. "g" ww. decyzji wskazano, że w zagospodarowaniu terenu należy uwzględnić możliwość poszerzenia ul. M. z wykorzystaniem działki nr 40/1, poprzez wykluczenie w jej obrębie realizacji obiektów kolidujących z urządzeniami pasa drogowego. Natomiast w związku z tym, że zaskarżone postanowienie dotyczyło uzgodnienia z Zarządem Dróg i Mostów w L. lokalizacji ogrodzenia jedynie od strony ul. M., to bezzasadne było wniesienie sprzeciwu, opartego na tym postanowieniu, do wykonania ogrodzenia działki nr 36/1 od strony ul. T. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję Wojewody wniósł A. Sp. z o.o.. żądając uchylenia decyzji Wojewody w części utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...], znak:[...] w przedmiocie wykonania ogrodzenia nieruchomości położonej przy ul. T. 25 w L. na działce nr ew. 40/1 od strony ul. M. Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 30 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, poprzez błędne jego zastosowanie i przyjęcie iż ogrodzenie nieruchomości na działce od strony ul. M. jest ogrodzeniem od strony drogi i "jako takie wymaga zgłoszenia". Wskazała także, że sprzeciw wniesiony w sprawie budowy ogrodzenia został wydany z naruszeniem art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, tj. po upływie terminu. Zdaniem strony skarżącej, aby sprzeciw został uznany za skutecznie wniesiony, decyzja wydana na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane musi zostać doręczona wnioskodawcy przed upływem określonego przez ustawodawcę 30 - dniowego terminu. Wskazał, że termin 30 - dniowy określony w art. 30 ust. 5 ustawy jest terminem prawa materialnego, który jako taki nie może być przedłużony, a jego przekroczenie skutkuje pozbawieniem organu kompetencji do wniesienia sprzeciwu. Strona skarżąca wyjaśniła ponadto, że postanowienie z dnia 9 maja 2012 r. o uzupełnieniu braków formalnych zgłoszenia zostało jej doręczone dopiero w dniu 30 maja 2012 r. Spółka natomiast wobec tego, że – jej zdaniem – termin do wniesienia sprzeciwu upłynął w dniu 16 maja 2012r., dnia następnego rozpoczęła budowę przedmiotowego ogrodzenia.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623 ze zm.), w zgłoszeniu należy określić rodzaj, zakres i sposób wykonania robót budowlanych oraz termin ich rozpoczęcia. Do zgłoszenia należy dołączyć oświadczenie, o którym mowa w art. 32 ust. 4 pkt 2, oraz w zależności od potrzeb, odpowiednie szkice lub rysunki, a także pozwolenia, uzgodnienia i opinie wymagane odrębnymi przepisami. W razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia właściwy organ nakłada, w drodze postanowienia, na zgłaszającego obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Zgodnie z też z art. 30 ust. 5 cyt. ustawy inwestor może przystąpić do wykonania robót budowlanych, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu.
Sąd w przedmiotowej nie podziela zarzutu skargi dotyczącego naruszenia art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego przez organ wnoszący sprzeciw, uzasadnionego faktem doręczenia skarżącemu decyzji o sprzeciwie po upływie 30 dni od daty zgłoszenia zamiaru wykonywania robót budowlanych. Skoro przepis rozróżnia pojęcia "doręczenia" i "wniesienia", to nie można podzielić stanowiska skarżącego, że organ ma obowiązek doręczyć sprzeciw stronie w terminie 30 dni mimo, iż ustawodawca zobowiązuje organ do wniesienia sprzeciwu w tym terminie, co oznacza wydanie decyzji i wysłanie jej stronie.
W przedmiotowej sprawie inwestor zgłoszenia dokonał w dniu 16 kwietnia 2012 r. Dla zachowania terminu z art. 30 ust. 5 cyt. ustawy koniczne było wydanie i wysłanie przed upływem tego terminu albo sprzeciwu albo postanowienia o nałożeniu obowiązku uzupełnienia zgłoszenia. Jak wynika z akt sprawy przed upływem 30 dni od dnia zgłoszenia zamiaru budowy ogrodzenia organ wydał postanowienie z dnia 9 maja 2012r. o uzupełnieniu braków formalnych zgłoszenia, a następnie wysłał je w dniu 11 maja 2012 r. (tj. 5 dni przed upływem terminu). Postanowienie to zostało inwestorowi doręczone po dwukrotnym awizowaniu w dniu 30 maja 2012r. (k. 28 akt admin.).
Organ odwoławczy w tej kwestii prawidłowo zatem uznał za niezasadny zarzut odwołującego i właściwie uzasadnił swoje stanowisko, które Sąd w obecnym składzie podziela, mając na uwadze utrwalone orzecznictwo sądowe (por. wyroki NSA: z dnia 2 lipca 2011r., II OSK 1167/10 oraz z dnia 20 stycznia 2011r., sygn. akt II OSK 105/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych), że zachowanie terminu z art. 30 ust. 5 ustawy będzie zachowane wówczas, kiedy organ wyda i wyśle przed upływem 30 dni albo sprzeciw albo postanowienie o nałożeniu obowiązku uzupełnienia zgłoszenia.
Ponadto słusznie organ wskazał, że do niniejszego zgłoszenia należy dołączyć opinię o możliwości lokalizacji ogrodzenia na działce nr 40/1 położonej przy ul. M. w L. z zarządcą drogi, tj. Zarządem Dróg i Mostów i w związku z tym wezwał inwestora do jej złożenia na podstawie art. 30 ust. 2 powyższej ustawy. Zgodnie bowiem z tym przepisem w sytuacji kiedy inwestor w zgłoszeniu nie określi - rodzaju, zakresu i sposobu wykonywania robót budowlanych oraz terminu ich rozpoczęcia (...), w zależności od potrzeb, odpowiednich szkiców lub rysunków, a także pozwoleń, uzgodnień i opinii wymaganych odrębnymi przepisami – nakłada w drodze postanowienia obowiązek uzupełnienia brakujących dokumentów, w określonym terminie, a w przypadku ich nieuzupełnienia – wnosi sprzeciw, w drodze decyzji. Do przepisów odrębnych, o których mowa wyżej zalicza się m.in. przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych, Tekst jedn. Dz. U. z 2007r., Nr 19, poz. 115 ze zm., (zob. A. Gliniecki, Prawo budowlane. Komentarz, A. Gliniecki (red.), Warszawa 2012, str. 252-253).
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270) orzeczono, jak w sentencji.