Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę Z. G. złożoną w niniejszej sprawie.
W dniu 8 grudnia 2014 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.
Wniosek Z. G. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie.
W myśl przepisu art. 245 § 1-3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy może nastąpić w zakresie całkowitym albo częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje albo zwolnienie tylko od kosztów sądowych (całkowite lub częściowe) albo tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 P.p.s.a.).
Przepisy o przyznaniu prawa pomocy – w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy – stosuje się odpowiednio do osób korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 262 P.p.s.a.).
W ocenie Sądu skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Skarżący ma wprawdzie dochód w postaci zasiłku stałego, jednakże nie budzi wątpliwości, że wysokość powyższego świadczenia w żadnym wypadku nie pozwoli na pokrycie kosztów ustanowienia fachowego pełnomocnika bez uszczerbku niezbędnych kosztów utrzymania skarżącego. Wysokość tego świadczenia nie pozwala bowiem na skromną nawet egzystencję.
Z akt sprawy wynika, że skarżący od lat otrzymuje różne świadczenia z pomocy społecznej, nie jest bowiem w stanie zaspokoić podstawowych swoich potrzeb bytowych. W tej sytuacji wniosek Z. G. o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata zasługuje na uwzględnienie.
Z tych względów i na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 262 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.