Uzasadnienie
Skarżąca na druku PPF wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Wniosek uzasadnił tym, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z nieletnią córką, z którą zamieszkuje w mieszkaniu o powierzchni [...] m2. Na dochód gospodarstwa domowego skarżącej składają się alimenty przyznane jej córce w kwocie [...]złotych. Skarżąca nie osiąga żadnych dochodów. Na koszty utrzymania koniecznego skarżącej składają się wydatki na gaz – [...] złotych, energię elektryczną – [...] złotych, wyżywienie – [...] złotych oraz odzież – [...] złotych.
Z akt sprawy wynika, że mieszkanie o powierzchni 20 m2 jest własnością skarżącej oraz, iż jego wartość na dzień 28 listopada 2016 r. wynosiła [...] złotych (k. 5- 6).
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania zaś w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania nie mają osoby rzeczywiście ubogie, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia (por. postanowienie NSA z dnia 18 marca 2011 r., sygn. akt I OZ 162/11 – Lex nr 786724) bądź osoby posiadające dochody, które nie są w stanie pokryć wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym (por. postanowienie WSA w Lublinie z dnia 14 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Lu 152/10 – Lex nr 784353).
Druga z wymienionych sytuacji zachodzi w sprawie niniejszej. W ocenie referendarza sądowego kwota [...]złotych nie pozwala na poniesienie wszystkich miesięcznych wydatków związanych z najistotniejszymi potrzebami życiowym skarżącej i jej córki takimi jak koszty wyżywienie, czy zakupu środków czystości i higieny osobistej oraz odzieży.
Wobec powyższego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak na wstępie postanowienia.