Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2011 r. odrzucono skargę J. P. z powodu nieuzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi w postaci jej podpisu.
Pismem z dnia 2 stycznia 2012 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, wyjaśniając, że wiadomość o wezwaniu do usunięcia braków skargi powziął dopiero w dniu 2 stycznia 2012 r. Wezwanie z Sądu odebrał bowiem brat cioteczny żony i mu go nie przekazał, co uczynił dopiero w dniu 2 stycznia 2012 r. Podniósł, iż gdy tylko otrzymał pismo z Sądu postąpił zgodnie z treścią wezwania. Do wniosku skarżący dołączył podpisany odpis skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin (w tym również do uzupełnienia braków formalnych skargi) należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin (w tym wypadku uzupełni braki formalne skargi) i we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
W ocenie Sądu skarżący w sposób oczywisty uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Niesłusznym byłoby zarzucenie winy skarżącemu w niedotrzymaniu terminu w sytuacji gdy z powodu zaniechań innej osoby nie dokonał czynności w terminie.
Ponadto z zestawienia dat: ustania przyczyny uchybienia terminu (2 stycznia 2012 r.) i złożenia wniosku o przywrócenie terminu (2 stycznia 2012 r.) wynika, że wnioskodawca zachował 7 – dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu liczony od daty ustania przyczyny uchybienia terminu.
Z tych względów i na podstawie art. 86 § 1 w/w ustawy orzeczono jak w postanowieniu.