Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...]maja 2003 r., Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania M.P. od decyzji wydanej z upoważnienia Rady Miejskiej przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie Filia Nr [...] z dnia [...] marca 2003 r. w przedmiocie przyznania zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 136,64 zł miesięcznie w okresie od 1 lutego 2003 r. do 28 lutego 2006 r. - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie decyzją z dnia [...] marca 2003 r. przyznał M.P. zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 136,64 zł miesięcznie w okresie od 1 lutego 2003 r. do 28 lutego 2006 r.
Od decyzji tej M.P. złożyła odwołanie, wnosząc o wyrównanie zasiłku pielęgnacyjnego począwszy od miesiąca października 2002 r.
Rozpatrując odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie znalazło podstaw do jego uwzględnienia.
W ocenie organu odwoławczego żądanie M.P. o wyrównanie zasiłku od października 2002 r. jest niczym nieuzasadnione, a przede wszystkim nie ma oparcia w obowiązujących przepisach prawa.
Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 28 ust. 1 ustawy O zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych - zasiłek pielęgnacyjny wypłaca się poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do tego zasiłku, jednak za okres nie dłuższy niż jeden miesiąc wstecz od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek o przyznanie tego zasiłku. Skoro orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane dopiero w dniu 6 lutego 2003 r., a wniosek o przyznanie zasiłku został złożony 18 lutego 2003 r., to oczywistym jest, zdaniem Kolegium, że zasiłek mógł być przyznany jedynie od 1 lutego 2003 r.
Od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego M.P. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Lublinie.
Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i przyznanie jej zasiłku pielęgnacyjnego od miesiąca złożenia przez nią wniosku o orzeczenie stopnia niepełnosprawności do Miejskiego Zespołu ds. Orzekania o Niepełnosprawności, tj. od października 2002 r.
W uzasadnieniu skargi podała, że wprawdzie orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane dopiero w dniu [...] lutego 2003 r., jednak nie oznacza to, iż dopiero z tym dniem "nabyła ona" niepełnosprawność. Na poparcie swoich racji powołała się na informację uzyskaną w tej kwestii w Powiatowym Urzędzie Pracy oraz na artykuł prasowy w "Kurierze [...]" z dnia [...] lutego 2003 r., którego kserokopię dołączyła do akt sprawy.
W jej ocenie zarówno organ administracyjny I, jak i II instancji błędnie zinterpretowały przepis art. 28 ustawy o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych.
Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, iż dniem 1 stycznia 2004 r. - na mocy przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U.Nr 153, poz. 1271, z późn.zm./ do rozpoznania niniejszej skargi stał się właściwy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie. Na podstawie tego przepisu do postępowania przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi stosuje się przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dzu. U. Nr 153, poz. 1270/.
Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U.Nr 153, poz.1269 oraz art. 3 (1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) - stwierdzić należy, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza.
Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowił art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 1 grudnia 1994 r. o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych / Dz. U. z 1998 r., Nr 102, poz. 651 ze zm. /, zgodnie z którym zasiłek pielęgnacyjny wypłaca się poczynając od miesiąca, w którym powstało prawo do zasiłku, jednak za okres nie dłuższy niż jeden miesiąc wstecz od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek.
Spór w niniejszej sprawie dotyczy okresu, od którego winien być przyznany zasiłek pielęgnacyjny. Art. 28 ustawy o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych określa początkowy moment powstania obowiązku wypłaty zasiłku pielęgnacyjnego. Jest nim miesiąc, w którym powstało prawo do zasiłku, a wiec miesiąc, w którym zaistniały okoliczności przesądzające o obowiązku wypłaty tego zasiłku. Skoro warunkiem przyznania zasiłku pielęgnacyjnego jest orzeczenie o stopniu niepełnosprawności (art.14 w zw. z art. 18 w/w ustawy), to prawo do tego zasiłku powstanie w momencie uprawomocnienia się tego orzeczenia.
Tym samym argumentacja skarżącej, iż powinna ona otrzymać zasiłek od miesiąca, w którym złożyła wniosek o orzeczenie tego stopnia niepełnosprawności, tj. od października 2002 r., nie zasługuje na uwzględnienie. Orzeczenie o stopniu niepełnosprawności zostało wydane M.P. w dniu 6 lutego 2003 r.
Od orzeczenia tego skarżąca nie odwołała się, a więc stało się ono prawomocne po upływie 14 dni od dnia otrzymania go przez skarżącą (tj. po upływie terminu do wniesienia odwołania).
Wobec tego miesiąc luty był miesiącem, w którym skarżąca nabyła uprawnienia do zasiłku pielęgnacyjnego. Zgodnie z wymogiem art. 28 w/w ustawy istotne znaczenie ma także data zgłoszenia wniosku o przyznanie tego zasiłku. Zasiłek wypłaca się bowiem za okres nie dłuższy niż jeden miesiąc wstecz od miesiąca, w którym zgłoszono wniosek, mimo iż okoliczności uzasadniające wypłatę zasiłku mogły powstać wcześniej. Jak wynika z akt sprawy M.P. taki wniosek złożyła w dniu 18 lutego 2003 r. Prawidłowo zatem Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej przyznał skarżącej zasiłek pielęgnacyjny od 1 lutego 2003 r.
Odnosząc się do powołanego przez skarżącą artykułu prasowego mającego wykazać jej racje i uzyskanych przez nią informacji w Urzędzie Pracy, skład orzekający zauważa, iż zgodnie z art. 75 (1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania Administracyjnego /Dz.U.z 2000 r.-tekst jednolity, Nr 98, poz.1071/ - jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Akceptowanie więc jakichkolwiek informacji uzyskanych od różnych podmiotów, dotyczących interpretacji przepisów ustawy o zasiłkach rodzinnych, pielęgnacyjnych i wychowawczych, w przypadku jednoznacznie brzmiących przepisów prawa, byłoby złamaniem tej zasady.
Dlatego też, mając wszystko powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.