Uzasadnienie
Wyrokiem z 14 czerwca 2022 r., sygn. akt II SA/Lu 228/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę T. W. (dalej jako: skarżąca) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z 1 lutego 2022 r. w przedmiocie zasiłku okresowego. Wniesiona przez skarżącą skarga kasacyjna od powyższego wyroku została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 grudnia 2023 r., I OSK 2105/22.
Pismem z 2 lutego 2024 r. skarżąca wystąpiła o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 228/22.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 4 marca 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżącej (ustanowionego z urzędu w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 228/22) do usunięcia braków formalnych skargi o wznowienie postępowania, poprzez: jednoznaczne wskazanie ustawowej podstawy wznowienia postępowania (art. 271-273 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, określenie żądania w zakresie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia, złożenie jednego odpisu skargi o wznowienie postępowania (wraz z załącznikami) w terminie siedmiu dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi o wznowienie postępowania.
Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 marca 2024 r. Pełnomocnik skarżącej nie wykonał wezwania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu, gdyż pomimo wezwania sądu, pełnomocnik skarżącej nie usunął braków formalnych, uniemożliwiających nadanie biegu skardze.
Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego powinna odpowiadać wymogom pisma procesowego, określonym w art. 46 p.p.s.a., a ponadto zawierać dodatkowe elementy wskazane w art. 279 p.p.s.a., tj. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Ponadto zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych.
Zgodnie z uchwałą siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 grudnia 2013 r. (sygn. I OPS 13/13), niedołączenie przez skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.
Wniesiona przez skarżącą skarga zawierała jedynie oznaczenie zaskarżonego orzeczenia (przez podanie sygnatury akt). Brakowało wskazanej podstawy wznowienia (z argumentacji skarżącej nie dało się wywieść, co konkretnie stanowi podstawę jej żądania wznowienia postępowania). Skarżąca nie wskazała okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi o wznowienie, co jest szczególnie istotne, biorąc pod uwagę, że zaskarżony wyrok został wydany przed ponad rokiem. Ponadto skarżąca nie wskazała - wymaganego przez ustawę - określenia w skardze o wznowienie żądania w zakresie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Ponadto strona nie dołączyła odpisu skargi wraz z załącznikami. W tej sytuacji konieczne było wezwanie o uzupełnienie skargi o wymagane w art. 279 p.p.s.a. elementy formalne.
Wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącej w dniu 25 marca 2024 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu pełnomocnik skarżącej nie odpowiedział na wezwanie i nie usunął braków formalnych skargi o wznowienie postepowania.
W świetle art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z mocy odesłania zawartego w art. 276 zd. 1 p.p.s.a. przepis ten znajduje odpowiednie zastosowanie do skargi o wznowienie postępowania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie przytoczonych przepisów, orzeczono jak w sentencji.