Uzasadnienie
W dniu 24 października 2014 r. T. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem tego Sądu z dnia 16 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 397/13, w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r., znak: [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Zarządzeniem z dnia 5 listopada 2014r. (doręczonym w dniu 12 listopada 2014r.) ustanowiony w ramach prawa pomocy pełnomocnik skarżącej – [...] A. S. został wezwany do usunięcia w terminie siedmiu dni braków formalnych przedmiotowej skargi przez wskazanie ustawowej podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz wskazanie, czy skarżący żąda uchylenia, czy zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Mimo upływu zakreślonego terminu, wskazane braki nie zostały uzupełnione.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 279 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skarga o wznowienie postępowania powinna, oprócz elementów pisma procesowego wymienionych w art. 46 P.p.s.a., zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia.
Te dodatkowe, wymienione wyżej elementy skargi o wznowienie kształtują szczególną, obligatoryjną treść tej skargi, pozwalającą na określenie zakresu i podstaw oraz dopuszczalności wznowienia (zob. H. Knysiak – Molczyk, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Warszawa 2009, s. 931).
Z uwagi na to, że skarga T. W. nie zawierała wystarczających danych pozwalających ustalić podstawę wznowienia postępowania sądowego, zachowanie terminu do jej wniesienia, a także treść żądania, reprezentujący skarżącą w niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik (ustanowiony w ramach prawa pomocy w sprawie II SA/Lu 397/13, której dotyczy skarga o wznowienie) został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, to jest do wskazania ustawowej podstawy wznowienia wraz z uzasadnieniem, do wskazania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz do wskazania, czy skarżąca żąda uchylenia, czy zmiany zaskarżonego orzeczenia.
W związku z tym, że pełnomocnik skarżącej nie uzupełnił tych braków w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania, skargę o wznowienie postępowania należało odrzucić na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a.
Z tych też względów należało orzec jak w postanowieniu.