Uzasadnienie
Skarżący na druku PPF wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wniosek uzasadnił tym, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, zamieszkuje w domu o powierzchni [...] m2 o wartości [...] złotych, posadowionym na działce o powierzchni [...] ha i utrzymuje się z emerytury w kwocie [...]złotych netto. Na stałe koszty utrzymania koniecznego skarżącego składają się wydatki na lekarstwa – [...] złotych miesięcznie, energię elektryczną – [...] złotych miesięcznie, podatki – [...] złotych rocznie, opał – [...] złotych rocznie ([...] złotych miesięcznie), wyżywienie – [...] złotych, pomoc przy pracach domowych – [...] złotych rocznie ([...] złote miesięcznie) oraz rata kredytu zaciągniętego na zakup opału – [...] złotych miesięczne. Skarżący oświadczył, że posiada kredyt zaciągnięty na zakup opału w kwocie [...]złotych.
Starszy referendarz sądowy stwierdził, że:
Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Artykuł 239 §1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. stanowi zaś, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skarga na działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawie dotyczącej skierowania do domu opieki społecznej jest sprawą z zakresu pomocy i opieki społecznej.
Zatem strona wnosząc skargę w sprawie pomocy w formie skierowania do domu pomocy społecznej jest wolna od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. W takiej sytuacji zbędne jest rozpoznanie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Dlatego postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w tym zakresie podlega umorzeniu na podstanie art. 249a p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie II postanowienia.
Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być więc rozpoznany jak wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym przyznawane jest, gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W ocenie referendarza sądowego skarżący wykazał, że bez uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego dla siebie nie jest w stanie ponieść minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego z wyboru, które wynosi w niniejszej sprawie ze względu na jej przedmiot i stan zaawansowania 360 złotych. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wynosi [...] złotych netto. Uiszczenie zatem minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego z wyboru spowoduje, że na poczet kosztów utrzymania koniecznego skarżącemu pozostanie kwota [...]złotych.
Stałe miesięczne koszty utrzymania koniecznego skarżącego wynoszą około [...] złotych. Uiszczenie minimalnego wynagrodzenia adwokata ustanowionego z wyboru uniemożliwi więc skarżącemu opłacenie wydatków związanych z stałymi miesięcznymi kosztami utrzymania koniecznego. Zatem skutkiem zobowiązania skarżącego do poniesienia minimalnego wynagrodzenia adwokata będzie uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego. Z tego powodu referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata, o czym orzekł na podstawie art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. w punkcie pierwszym postanowienia.