Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] r. w sprawie o sygnaturze akt II SA/Lu 777/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku stałego wyrównawczego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, iż mimo, że skarżący został pouczony o obowiązku niezwłocznego informowania organu, który przyznał świadczenie w postaci zasiłku wyrównawczego od dnia 1 lipca 2002 r., o każdej zmianie sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej, która wiąże się z podstawą do przyznania świadczeń (art. 45 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej; Dz. U. Z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.), to zataił okoliczność przyznania mu od dnia 1 grudnia 2002 r. stałej renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy. Zdaniem Sądu, organy obu instancji słusznie przyjęły, iż tego rodzaju zaniechanie po stronie skarżącego skutkuje uchyleniem przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej decyzji własnej wydanej w dniu 4 listopada 2002 r., przyznającej skarżącemu zasiłek wyrównawczy i orzeczeniem zwrotu nienależnie pobranych świadczeń. Sąd wskazał ponadto, iż nie dopatrzył się również z urzędu błędów w wyliczeniu kwoty podlegającej zwrotowi.
Powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu 22 października 2006 r.
W dniu 15 grudnia 2006 r. skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie wniósł Z. W., opierając swoje żądanie na treści art. 273 § 2 oraz art. 273 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwana p.p.s.a.) i wskazując, iż do akt niniejszej sprawy nie dołączono jego wniosku z dnia 17 marca 2005 r. o wyłączenie od załatwiania jego spraw W. K., pracownicy MOPS (wynika to ze skargi oraz pisma uzupełniającego skargę z dnia 10 lutego 2007 r. – karta nr 5 akt sądowych). Ponadto skarżący podniósł, że w przedmiocie świadczenia z pomocy społecznej "tutejszy Sąd wydał wyrok w sprawie II SA/Lu 358 – 364/06".
Wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, Z. W. pismem z dnia 10 lutego 2007 r. wskazał, iż o fakcie niedołączenia wniosku z dnia 17 marca 2005 r. do akt sprawy II SA/Lu 777/05 przez organ pierwszej instancji dowiedział się w dniu 19 września 2006 r., kiedy doręczono mu wyrok.
W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wskazało, iż w jego ocenie w sprawie niniejszej nie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania z art. 273 § 2 i 3 p.p.s.a., bowiem po wyroku nie wyszły na jaw okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które byłyby nieznane w dacie wyrokowania i mogłyby mieć bezpośredni wpływ na podjęte rozstrzygnięcie, jak również nie wykryto prawomocnego orzeczenia w tej samej sprawie, gdyż go nie wydano.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
W niniejszej sprawie nie zachodzi żadna ze wskazanych przez Z. W. przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego.
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.), w przypadkach przewidzianych w dziale VII ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
Postępowanie w sprawie o sygnaturze akt II SA/Lu 777/05 zostało zakończone prawomocnym wyrokiem tutejszego Sądu z dnia 11 lipca 2006 r., w związku z czym, Sąd zobligowany był zbadać, czy rzeczywiście zaistniały podstawy wznowienia tego postępowania wskazane przez Z. W. w skardze z dnia 15 grudnia 2006 r.
W myśl art. 273 § 2 i § 3 p.p.s.a., które skarżący wskazał jako podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2), a także w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (§ 3 zd. 1).
Podstawą wznowienia postępowania, o którym mowa w art. 237 § 2 p.p.s.a., mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i dowody nieujawnione w tym postępowaniu, które istniały już przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Ponadto muszą być to okoliczności i dowody, które mogły mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy w poprzednim postępowaniu.
Według skarżącego, taką okolicznością faktyczną, uzasadniającą wznowienie postępowania w sprawie II SA/Lu 777/05, jest niedołączenie do akt niniejszej sprawy jego wniosku z dnia 17 marca 2005 r. o wyłączenie od załatwiania jego spraw W. K., pracownicy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej.
W ocenie Sądu wskazywana przez Z. W. przesłanka wznowienia w niniejszej sprawie nie występuje. Udział pracownika podlegającego wyłączeniu w wydaniu decyzji może być jedynie podstawą ewentualnego wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a., nie stanowi natomiast przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o art. 273 par. 2 p.p.s.a.
W związku z powyższym, niedołączenie przez organ administracji wniosku o wyłączenie pracownika nie może być podstawą wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego na zasadzie art. 273 § 2 p.p.s.a., gdyż okoliczność ta nie mogła mieć wpływu na rozstrzygnięcie sprawy w tym postępowaniu.
Z kolei podstawa wznowienia postępowania określona w art. 273 § 3 p.p.s.a. związana jest z istnieniem bezwzględnej negatywnej przesłanki procesowej, jaką jest powaga rzeczy osądzonej, przysługująca prawomocnym orzeczeniom. Zatem podstawę skargi o wznowienie postępowania stanowić może tylko takie wykryte później prawomocne orzeczenie dotyczące tego samego stosunku prawnego, które było już prawomocne, zanim zapadł wyrok w postępowaniu, którego wznowienia się żąda (postanowienie SN z dnia 5 maja 1967 r., I PZ 20/67, OSNC 1967, nr 11, poz. 209). Orzeczenie, o którym mowa w art. 273 § 3 p.p.s.a., musi dotyczyć tej samej sprawy. Warunek ten jest spełniony w wypadku tożsamości przedmiotu i stron postępowania, a więc sytuacji, w której w późniejszym procesie mógł i powinien być zgłoszony zarzut powagi rzeczy osądzonej.
Nie ulega wątpliwości Sądu, iż w sprawie o sygn. akt II SA/Lu 777/05 nie występuje również druga ze wskazanych przez skarżącego przesłanek wznowienia postępowania, gdyż wyrok z dnia 11 lipca 2006 r. bez wątpienia wydany był pierwszym i jedynym prawomocnym wyrokiem wydanym w tejże sprawie. Wskazane przez Z. W. sygnatury akt sądowych II SA/Lu 358 – 364/06 dotyczyły innych spraw dotyczących świadczeń z pomocy społecznej, o które skarżący od wielu lat regularnie się ubiega. W sprawie o sygnaturze akt II SA/Lu 358/06 tutejszy Sąd rozpoznał skargę Z. W. na decyzję organu pomocy społecznej w sprawie zasiłku celowego, zaś w sprawie o sygnaturze akt II SA/Lu 364/06 Sąd badał legalność decyzji w przedmiocie zasiłku okresowego. Tymczasem w sprawie o sygnaturze akt II SA/Lu 777/05, której wznowienia domaga się skarżący, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Z. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku stałego wyrównawczego.
Z tych względów i na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.
Orzeczenie o zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu uzasadnia treść art. 250 wyżej cytowanej ustawy w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U Nr 163, poz. 1348 ze zm.).