Uzasadnienie
Wojewoda decyzją z dnia "[...]" roku, nr "[...]" orzekł o wymeldowaniu T. Z. z pobytu stałego w lokalu przy ulicy "[...]" w "[...]".
Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wniosła G. Z. – żona T. Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 50 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma tym interes prawny. Interes ten ma charakter materialnoprawny, czyli jest oparty na normach materialnego prawa administracyjnego. Zatem musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do konkretnego podmiotu możliwość wydania określonego aktu, np. decyzji.
W przedmiotowej sprawie zarówno organ I, jak i II instancji, orzekał w sprawie wymeldowania T. Z. z pobytu stałego w lokalu przy ulicy "[...]" w "[...]" po rozpatrzeniu wniosku współwłaściciela tego lokalu – B. P., na podstawie art. 15 ust. 2 Ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 roku o ewidencji i dowodach osobistych (tekst jedn. Dz.U. z 2006 r., nr 139, poz. 993 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem organ gminy wydaje na wniosek strony lub z urzędu decyzję w sprawie wymeldowania osoby, która opuściła miejsce pobytu stałego lub czasowego trwającego ponad 3 miesiące i nie dopełniła obowiązku wymeldowania się.
Zatem interes prawny w sprawie wymeldowania T. Z. z pobytu stałego w lokalu przy ulicy "[...]" w "[...]" posiada, oprócz właścicieli tego lokalu, T. Z., o którego wymeldowaniu organ orzekał. Natomiast żona T. Z. – G. Z., choć może być faktycznie zainteresowana rozstrzygnięciem sprawy, nie posiada interesu prawnego w sprawie wymeldowania jej męża i tym samym nie jest uprawniona do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję Wojewody z dnia "[...]" roku, nr "[...]" w sprawie wymeldowania T. Z. z pobytu stałego.
W tym stanie sprawy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.