Uzasadnienie
Rada Gminy A, powołując się na art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym oraz art. 229 pkt 3 i art. 238 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267), k.p.a., podjęła w dniu 26 sierpnia 2014r. Uchwałę Nr "[...]" w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy A. W § 1 uchwały skargę na działalność Wójta Gminy A uznano za bezzasadną.
Pismem z dnia 8 września 2014r. F. W. wywiódł skargę na ww. uchwałę, wnosząc o "zmianę uchwały poprzez jej uchylenie, ponowne rozpoznanie sprawy i rozstrzygnięcie pod kątem prawnym i faktycznym, zobowiązując Wójta do wydania drogi wewnętrznej".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne.
Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa, uchwały podjęte w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.), czego przykładem jest zaskarżona uchwała, są faktycznie czynnościami informującymi jedynie o sposobie załatwienia skargi. Skarga do sądu administracyjnego nie służy zaś ani na czynność informującą o sposobie załatwienia sprawy, ani też na uchwałę organu samorządowego podjętą w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. Uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są bowiem taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że skarga przysługuje także w sytuacji, gdy załatwienie skargi, o której stanowi art. 227 k.p.a., nastąpiło w formie uchwały, powodowałoby niczym nieuzasadnioną nierówność prawną podmiotów.
Tym bowiem podmiotom, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby (por. postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., I SA 2668/00, LEX 54426; postanowienie WSA w Białymstoku, II SA/Bk 276/05, ZNSA 2005/2-3/115).
Zważywszy na powyższe, niniejsza skarga - jako niedopuszczalna - podlegała odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.