Uzasadnienie
D.S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję wydaną przez Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej z dnia [...] o odmowie przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego wnioskowanego na męża. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że podstawą odmowy przyznania zasiłku było uznanie, że wnioskodawczyni nie spełnia jednej z przesłanek określonych w art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992, ze zm.), a mianowicie przesłanki rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą o znacznym stopniu niepełnosprawności.
Z akt sprawy wynika, że skarżąca wcześniej opiekowała się niepełnosprawnym mężem i w związku z tym otrzymywała świadczenie pielęgnacyjne, przyznane decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], którą Kolegium uchyliło decyzję organu I instancji w całości i przyznało odwołującej się świadczenie pielęgnacyjne w kwocie 520 zł miesięcznie z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad mężem B.S., od dnia 1 marca 2012 r. na stałe.
Powyższe świadczenie skarżąca otrzymywała jednak tylko do dnia 30 czerwca 2013 r. i utraciła je w związku z wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r. poz. 1548).
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi podtrzymując w całości argumenty przedstawione w decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej: ustawą ppsa., sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W przedmiotowej sprawie zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowienia z dnia 12 grudnia 2013 r. (sygn. akt II SA/Po 1026/13) o przedstawieniu Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego: "czy art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".
Nadmienić również należy, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa (sygn. akt K 38/13) z wniosku grupy posłów o stwierdzenie niezgodności między innymi art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy oświadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2012 r., poz. 1548) z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w związku z art. 69 Konstytucji RP w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej, oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji.
Przy czym wyjaśnić należy, że w treści art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych pozostawiono zapis o niepodejmowaniu zatrudnienia w celu sprawowania opieki jako jednej z przesłanek warunkujących przyznanie świadczenia.
W ocenie Sądu kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w niniejszej sprawie i mają znaczenie dla jej rozstrzygnięcia.
Należy przy tym wyjaśnić, że powodem wydanego wcześniej w tej sprawie postanowienia z dnia 12 listopada 2013 r. o zawieszeniu postępowania było pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego, na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 24 czerwca 2013 r., o zbadanie zgodności art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012r. poz. 1548) z zasadą zaufania do państwa i prawa oraz zasadą ochrony praw nabytych, wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP, zarejestrowane w Trybunale pod sygnaturą K 27/13. W tej sprawie, wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013 r., Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012r. poz. 1548) jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
W związku z tym, postanowieniem z dnia 10 stycznia 2014 r., Sąd musiał podjąć postępowanie sądowe. Jednakże w uzasadnieniu powołanego wyroku Trybunału stwierdzono, że decyzje o przyznaniu świadczenia alimentacyjnego na dotychczasowych zasadach wygasły z mocy prawa z dniem 1 lipca 2013 r., a w obowiązujących przepisach nie została przewidziana żadna procedura ani wskazany organ władzy publicznej właściwy do orzekania o ewentualnym "przywróceniu" prawa do tego świadczenia. W związku z tym, zrealizowanie wyroku Trybunału będzie wymagało zmiany prawa, a sam wyrok nie tworzy ani roszczeń o wypłatę utraconych korzyści za okres po 30 czerwca 2013 r., ani nie daje podstaw do ubiegania się o nowe świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy, które przewiduje obowiązująca ustawa o świadczeniach rodzinnych.
Z uwagi jednak na wyżej wskazane, kolejne wnioski, skierowane do Trybunału Konstytucyjnego, dotyczące zmienionych przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych, Sąd uznał, że zaszła podstawa do kolejnego zawieszenia postępowania sadowego w niniejszej sprawie do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny.
Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy ppsa. orzeczono jak w sentencji postanowienia.