Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 1 marca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę kasacyjną W.S. od wydanego w sprawie wyroku.
Skarżący, wnioskiem z dnia 11 kwietnia 2012 r., zwrócił się o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz adwokata. Zadeklarował majątek w postaci mieszkania o powierzchni ok. 67 m2. Stwierdził: "Długi, w mrozy nawet MOPS się nie zainteresował oraz inne instytucje zakupu węgla na zimę, oraz opłaty, zostało żebractwo".
W dniu 14 maja 2012 r. zostało mu doręczone wezwanie do złożenia w terminie 7 dni: (1) wyciągów z posiadanych rachunków bankowych, z okresu ostatnich dwóch miesięcy; (2) dowodów uiszczenia w marcu br. wydatków związanych z mieszkaniem; (3) pisemnego oświadczenia (a) wyszczególniającego wszystkie pozostałe kategorie ponoszonych wydatków wraz z ich przybliżoną miesięczną wysokością, (b) podającego średni miesięczny zysk z żebractwa, (c) wyjaśniającego, czy od początku minionego roku zwracał się o pomoc do ośrodka pomocy społecznej; (4) dokumentacji aktualnego zadłużenia.
Skarżący, pouczony o tym, iż niezastosowanie się do wezwania może stanowić podstawę odmowy przyznania prawa pomocy, do dnia dzisiejszego nie udzielił na nie odpowiedzi.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Ponieważ z mocy art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270; w skrócie p.p.s.a.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, zakres rozpatrzenia przedmiotowego wniosku ogranicza się do kwestii ustanowienia adwokata.
Zgodnie z art. 262 p.p.s.a., do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy.
Jak wynika z odpowiedniego zastosowania art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika dla osoby fizycznej następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść związanego z tym kosztu, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Jeżeli składane w tym celu na urzędowym formularzu wniosku oświadczenie okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, jest ona obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego (art. 252 i art. 255 p.p.s.a.).
W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że uchylenie się strony od obowiązków nałożonych w toku takiego postępowania uzupełniającego należy uznać za przeszkodę wykluczającą uprawdopodobnienie wskazanych we wniosku okoliczności, a tym samym przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie (tak Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w postanowieniu z dnia 26 czerwca 2009 r., sygn. akt II FZ 182/09, publ. w Internecie - http://orzeczenia.nsa.gov.pl/).
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy.