Uzasadnienie
Orzeczeniem nr "[...]" z dnia "[...]" r., Komendant Wojewódzki Policji utrzymał w mocy orzeczenie nr "[...]" Komendanta Powiatowego Policji z dnia "[...]" r. o uznaniu asp. K. P. za winnego naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzeniu mu kary nagany.
Orzeczenie to doręczone zostało na adres skarżącego, do rąk jego pełnoletniej córki D. P. w dniu "[...]" r.
W dniu "[...]" r. K. P. sporządził skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie i nadał ją w placówce pocztowej w dniu "[...]" r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Wskazał, że orzeczenie doręczone zostało w dniu 24 czerwca 2016 r. pełnoletniej córce skarżącego i zawierało pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi. Termin ten upłynął z dniem 25 lipca 2016 r.
Odpowiedź na skargę doręczona została skarżącemu w dniu 18 sierpnia 2016 r.
W dniu 25 sierpnia 2016 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 21 września 2016 r. tutejszy Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
Postanowieniem z dnia 2 grudnia 2016 r., sygn. akt I OZ 1645/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie skarżącego na powyższe postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
W rozpoznawanej sprawie skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi, gdyż zaskarżone orzeczenie doręczone zostało mu skutecznie w dniu 24 czerwca 2016 r., jak wyjaśniono we wskazanych postanowieniach w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Stosownie do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie.
Termin do wniesienia skargi upłynął zatem w dniu 25 lipca 2016r. (jako następnym dniu po dniu wolnym od pracy – art. 83 § 2 p.p.s.a.). Natomiast skarga w niniejszej sprawie, co jest bezsporne, została wniesiona dopiero w dniu 28 lipca 2016 r., a więc trzy dni po terminie. Wobec uprawomocnienia się postanowienia odmawiającego przywrócenie terminu do wniesienia skargi, skargę jako spóźnioną należało odrzucić, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w postanowieniu.