Uzasadnienie
Decyzją z dnia 15 grudnia 2009 r. Wojewoda W. utrzymał w mocy decyzję Starosty S. z dnia 22 października 2009 r., którą udzielono E.J. pozwolenia na budowę budynku usługowo - mieszkalnego, stanowiącego rozbudowę istniejącego budynku wraz ze zmianą sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego na lokal usługowy w S. "[...]".
W złożonej na tę decyzję skardze K.N., działająca w imieniu własnym oraz jako pełnomocnik I. i T.D. oraz K.B. i T.K., zarzuciła nieuwzględnienie interesu prawnego strony, dowolność, brak obiektywizmu i nierzetelną ocenę dowodów. Podniosła, że planowana inwestycja skutkować będzie koniecznością zamurowania okien w budynku skarżących, gdyż naruszono przepisy regulujące kwestię zachowania odległości planowanej zabudowy od istniejącego budynku ze ścianą z otworami okiennymi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
Zarządzeniem z dnia 16 lutego 2010 r. K.N. wezwana została jako pełnomocnik skarżących do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu pozostałych skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a.) oraz nadesłanie (solidarnie) 8 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem i uiszczenie wpisu sądowego w kwocie po 500 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie doręczono K.N. dnia 19 lutego 2010 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 26 lutego 2010 r.
W zakreślonym terminie K.N. nadesłała pełnomocnictwo udzielnie jej przez I.D. i T.D., 8 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem i uiściła wpis sądowy od skargi o sygnaturze II SA/Ol 103/10. Ponadto, w piśmie procesowym z dnia 23 lutego 2010 r. wyjaśniła, że K.B. i T.K. poinformowali ją, że wycofują się z dalszego postępowania sądowego.
Przyjąć zatem należy, że w zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi, bowiem nie uiściła wpisu sądowego w swoim imieniu, mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 200 § 1 i § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.