Uzasadnienie
W skardze z dnia 21 lipca 2016 r. Zarząd Oddziału "[...]" zwrócił się o unieważnienie konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej "[...]".
W wykonaniu zarządzenia z dnia 13 września 2016 r. strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi – skargi o:
- - wskazanie pozycji w rubryce 3 działu 1 przedłożonego odpisu z KRS z dnia 26 sierpnia 2016 r. potwierdzającego status Oddziału,
- - wskazania podstawy prawnej potwierdzającej możliwość samodzielnego działania (występowania) Oddziału w postępowaniu administracyjnym, a także złożenia skargi do sądu administracyjnego,
- - przedłożenie umocowania (uwierzytelnionego odpisu) Zarządu Oddziału do wezwania do usunięcia prawa oraz złożenia skargi, względnie wskazania podstawy prawnej uzasadniającej takowe upoważnienia,
- - wskazania wraz z szczegółowym uzasadnieniem naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia - w rozumieniu art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2016, poz. 446 j.t.) - Oddziału uzasadniającego złożenie skargi,
- - sprecyzowania przedmiotu skargi, tj. czy jest nim żądanie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora, czy też unieważnienie zarządzenia Burmistrza Miasta "[...]" z dnia "[...]" w sprawie powołania komisji konkursowej w celu przeprowadzenia konkursu na stanowisko dyrektora Szkoły Podstawowej "[...]".
Powyższe zarządzenie zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 20 września 2016 r., która mimo upływu zakreślonego terminu nie uzupełniła wskazanych w wezwaniu braków skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Ocenę merytorycznej zasadności skargi powinno zawsze poprzedzać badanie jej wymogów formalnych, w tym warunku dopuszczalności takiej skargi, a zatem ustalenie czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 1647 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.). Przesłankami tymi są: niewłaściwość sądu (pkt 1), wniesienie skargi po terminie (pkt 2), nieuzupełnienie braków formalnych (pkt 3), zawisłość sprawy (pkt 4), brak zdolności sądowej lub procesowej (pkt 5), brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę na uchwałę lub akt o którym mowa w art. 3 §2 pkt 5 i 6 (pkt 5a) oraz niedopuszczalność z innych przyczyn (pkt 6), która występuje m.in. w razie niewyczerpania środków zaskarżenia. W tym miejscu wyjaśnić należy także, że stosownie do treści art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego).
Jeżeli natomiast warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz internetowa Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych).
Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie wskazanych w powyższych przepisach prawa wymogów formalnych skargi wywołuje konsekwencje prawne w postaci odrzucenia skargi, o czym stanowi przepis art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a.
Skoro zatem w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca (tj. Zarząd Oddziału) nie uzupełniła braków skargi wskazanych w prawidłowo doręczonym jej wezwaniu do uzupełnienia owych braków, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., co orzeczono na wstępie.