Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 26 marca 2008r. (sygn. akt II SA/Ol 1031/07) Wojewódzki Sądu Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę W.P. na decyzję Wojewody z dnia "[...]" w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania na pobyt stały. Wyrok ten uprawomocnił się z dniem 30 maja 2008r.
Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 29 kwietnia 2008r. wraz z pouczeniem zawierającym między innymi informację, iż strona może wystąpić do Sądu z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy przez ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
W.P. pismem z dnia 4 kwietnia 2008r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie w sprawie radcy prawnego.
Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 29 kwietnia 2008r. (sygn. akt II SA/Ol 1031/07) W.P. zostało przyznane prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 27 maja 2008r. Okręgowa Izba Radców Prawnych poinformowała tut. Sąd o wyznaczeniu - w ramach przyznanego skarżącemu prawa pomocy - jako pełnomocnika radcę prawną M.M.-W.
Pismem z dnia 23 czerwca 2008r. pełnomocnik skarżącego radca prawny M.M.-W. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu według norm przypisanych. Z uzasadnienia wniosku wynika jednakże, iż pełnomocnik nie wnosi o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej lecz o przywrócenie terminu do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, załączając jednocześnie odpis opinii prawnej z dnia 23 czerwca 2008r. o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W uzasadnieniu pełnomocnik zaznaczyła, iż pełnomocnictwo do działania w tej sprawie od skarżącego W.P. otrzymała w dniu 16 czerwca 2008r. i niezwłocznie zapoznała się z aktami sprawy, po analizie których wydała opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w tej sprawie. Brak sporządzenia w terminie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło zatem z przyczyn od niej niezależnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do treści art. 88 ustawy ppsa. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej jest niedopuszczalny. Ustawodawca nie przewidział bowiem żadnego terminu prawa procesowego do sporządzenia takiej opinii, zaś przywróceniu terminu – stosownie do art. 86 § 1 ustawy ppsa. - podlegają jedynie terminy procesowe, a więc określone w przepisach powołanej ustawy. Wprawdzie zgodnie z przepisami ustawy określony jest termin do wniesienia skargi kasacyjnej, którą należy złożyć w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 ustawy ppsa.). Jednakże z przepisu tego nie można domniemywać, iż taki sam termin został przewidziany do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Termin do sporządzenia takiej opinii nie wynika też z ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o radcach prawnych (Dz.U. z 2002r. Nr 123, poz. 1059, ze zm.). Skoro zaś ustawodawca nie zakreślił terminu do sporządzenia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, to nie można takiemu terminowi uchybić.
Natomiast zasadny jest wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Zgodnie bowiem z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349, ze zm.) koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone są przez Skarb Państwa. Przy czym zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy radcy prawnego, a także charakter sprawy i wkład pracy radcy prawnego w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). Podstawę zasądzenia opłaty stanowią stawki minimalne określone w rozdziałach 3-5. Opłata ta nie może być wyższa niż sześciokrotna stawka minimalna ani przekraczać wartości przedmiotu sprawy (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).
Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi 240 zł (jeżeli przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna lub sporządzenie skargi i udział w rozprawie w sprawie ze skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu patentowego). Natomiast w drugiej instancji stawka za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji wynosi 75% stawki określonej w pkt 1 (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia). W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu opłaty, o których mowa w § 2 ust. 1 rozporządzenia, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Z tych też względów pełnomocnikowi skarżącego przyznano koszty nieopłaconej pomocy pranej w kwocie 180 zł powiększone o kwotę należnego podatku VAT.
Z tych względów orzeczono jak w sentencji.