Uzasadnienie
II SA/0l 1037/04
Decyzją z dnia l października 2004 r. Dyrektor Izby Celnej zwolnił ze służby w Izbie Celnej S. B. S. B. dnia 21 października 2004 r. wniosła skargę na tę decyzję do Sądu Rejonowego w B. Postanowieniem z dnia 23 listopada 2004 r. Sąd Rejonowy w B. skargę tę przekazał według właściwości Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie.
Zgodnie z art. 52 § l i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia jeżeli służyły one skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie.
Stosownie do przepisu art. 81 ust. l i 3 ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o Służbie Celnej (tj. Dz. U. z 2004 r. nr 156 poz. 1641) w wypadku wydania decyzji o zwolnieniu ze służby funkcjonariusza celnego, funkcjonariusz może w terminie 14 dni złożyć wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy o czym S. B. została pouczona w decyzji z dnia l października 2004 r. Pomimo tego, dnia 22 października 2004 r. tj. przed rozpoznaniem jej wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Dyrektora Izby Celnej S. B. wniosła skargę na decyzję z dnia l października 2004 r. Jej skarga jest zatem przedwczesna, złożona przed wyczerpaniem przysługującego jej środka zaskarżenia, a jako taka jest niedopuszczalna.
Dlatego Sąd na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi" skargę tę odrzucił.
Należy tutaj dodać, że niniejsze orzeczenie nie zamyka S. B. drogi do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 10 listopada 2004 r. (utrzymującą w mocy decyzję z dnia l października 2004 r.), zgodnie z wymogami wskazanymi w pouczeniu znajdującym się w tejże decyzji.