Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Ol 1049/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę K. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]".
We wniosku z dnia 3 marca 2011 r., złożonym na urzędowym formularzu, skarżąca, ujawniając zamiar złożenia skargi kasacyjnej od przedmiotowego wyroku, wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu podniosła, iż znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialno-bytowej. Wskazała, iż jest matką samotnie wychowującą "[...]", niepełnosprawną córeczkę, sama też będąc osobą niepełnosprawną ("[...]"). Jest ponadto osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku. Mieszka wraz z córką w Ośrodku Wsparcia. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżąca nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Źródłem dochodu 2-osobowej rodziny są alimenty oraz zasiłki pielęgnacyjny i rodzinny wraz z dodatkiem z tytułu kształcenia i rehabilitacji w łącznej kwocie "[...]".
W piśmie procesowym z dnia 11 marca 2011 r., złożonym na wezwanie, skarżąca wyjaśniła, iż zawodowy pełnomocnik, który reprezentował ją w sprawie toczącej się przed sądem powszechnym ustanowiony został z urzędu, gdyż nie stać jej było na pokrycie kosztów tego postępowania. Powołując się na opisaną we wniosku sytuację materialno-bytową, dodała, iż nie ma możliwości pokrycia kosztów postępowania także w niniejszej sprawie.
Wskazać należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, skarżąca zwolniona jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia radcy prawnego.
Zgodnie z art. 262 ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Stosownie też do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie radcy prawnego, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie skarżącej prawa pomocy, obejmującego ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Zauważyć należy, iż skarżąca nie posiada własnego dochodu – jest bowiem osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, a środki pieniężne, którymi dysponuje i które przeznacza na utrzymanie rodziny, w istocie powinny służyć zaspokojeniu potrzeb jej córki. Mając zatem na uwadze wysokość środków pieniężnych, jakimi dysponuje skarżąca oraz tytuły, z jakich pochodzą, nie można uznać, że jest ona w stanie ponieść koszty związane z ustanowieniem radcy prawnego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i córki. Skarżąca nie posiada również żadnych środków majątkowych, które umożliwiłyby jej ich poniesienie.
W konsekwencji, za zasadne uznano przyznanie skarżącej prawa pomocy, obejmującego ustanowienie radcy prawnego i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ppsa, orzeczono jak w sentencji.