Uzasadnienie
Spółka A, po wniesieniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...], nr [...] w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, złożyła w dniu 3 kwietnia 2014 r. (data nadania przesyłki) wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do wniosku załączono wydruk obrazujący wysokość przychodów z województwa za maj 2012r., czerwiec - październik 2013 r. oraz oświadczenie o kondycji finansowej i wysokości zobowiązań Spółki na dzień 28 lutego 2014 r.
W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu I instancji cofającą udzielone Spółce zezwolenie na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. W ocenie Spółki, wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, w tym także finansowe, co nie pozostanie bez znaczenia dla jej sytuacji. Natomiast ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji organów obu instancji. Taka sytuacja wymagać będzie przywrócenia stanu poprzedniego, czyli ponownego uruchomienia zamykanych obecnie punktów gier, co wiąże się z dużym nakładem środków.
Nie można również pominąć strat poniesionych przez Spółkę w okresie wstrzymanej działalności. Spółka wyjaśniła, że strata wynikająca już z wstrzymanej eksploatacji automatów z końcem 2013 r. wyniosła ok. 124 879,87 zł. Unieruchomienie wszystkich automatów na terenie województwa pozbawi Spółkę znacznej kwoty przychodów. W jej ocenie zachodzi zatem niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody Spółce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej: ustawa ppsa., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 3 ustawa ppsa.).
Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 ustawy ppsa. zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. W postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sad Administracyjny stwierdził, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.
Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Zaś trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (także postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, dostępne w CBOSA).
Podkreślenia zatem wymaga, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie we wniosku na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dokonując oceny wniosku Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie.
Przede wszystkim należy wskazać, że Spółka bardzo lakonicznie uzasadniła wniosek podnosząc jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne skutki, w tym także finansowe, co nie pozostanie bez znaczenia dla jej sytuacji. Na poparcie tych twierdzeń Spółka nie przedstawiła jednak żadnych dowodów, a jedynie do wniosku załączyła wydruk przychodów z województwa za maj 2012 r., czerwiec - październik 2013 r. oraz oświadczenie o kondycji finansowej i wysokości zobowiązań Spółki na dzień 28 lutego 2014 r. Ponadto Spółka ogólnie wskazała, że w przypadku usunięcia z obrotu prawnego decyzji organów obu instancji, wymagane będzie przywrócenie stanu poprzedniego, czyli ponowne uruchomienie zamykanych obecnie punktów gier, co wiąże się z dużym nakładem środków. Z kolei unieruchomienie wszystkich automatów na terenie województwa pozbawi Spółkę znacznej kwoty przychodów.
Należy zauważyć, że chociaż w art. 61 § 3 ustawa ppsa. mowa jest jedynie o uprawdopodobnieniu okoliczności wymienionych w tym przepisie, nie oznacza to, że samo przekonanie skarżącego, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje, wystarczy do tego, aby wniosek został uwzględniony. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie jest możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że do wykazania, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie wniosku powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r. sygn. FZ 65/04, dostępne w CBOSA).
W rozpoznawanej sprawie przedstawione przez Spółkę okoliczności są zbyt lakoniczne i nie pozwalają przyjąć, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody bądź trudne do odwrócenia skutki.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy ppsa., orzekł jak w sentencji.