Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 2 lutego 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 1062/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie oddalił skargę S. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". Postanowieniem z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt II SA/Ol 1062/09, Referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmujące ustanowienie adwokata. Na podstawie przedmiotowego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła dla skarżącej jako pełnomocnika z urzędu – adwokata E. O. W piśmie procesowym z dnia 11 czerwca 2010 r., pełnomocnik skarżącej, przedstawiając opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku, wniósł o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie przedmiotowej opinii, ponieważ jak oświadczył nie otrzymał z tego tytułu wynagrodzenia od skarżącej.
Zauważyć należy, iż w świetle art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą, adwokat wyznaczony z urzędu otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie z § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
Zasądzając opłatę za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy adwokata, a także charakter sprawy i wkład pracy adwokata w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia. W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, przedmiotową opłatę sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 1 i 3 rozporządzenia).
W świetle § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez adwokata, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W niniejszej sprawie – z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, w wysokości 240 zł.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w warunkach niniejszej sprawy zasadne jest przyznanie wyznaczonemu adwokatowi wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł netto (240 zł x 75%), powiększonej o należny podatek VAT. W piśmie procesowym z dnia 11 czerwca 2010 r., adwokat nie powołał się bowiem na okoliczności uzasadniające podwyższenie tej opłaty (powyżej 100% stawki minimalnej).
Zauważyć jednocześnie należy, iż stosownie do § 20 rozporządzenia, wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Przedmiotowe oświadczenie jest obligatoryjnym składnikiem wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Stanowi bowiem podstawę do ustalenia, że opłaty za czynności adwokackie nie zostały zapłacone w całości lub w części. Pozwala tym samym określić zakres, w jakim wynagrodzenie za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy powinno zostać pokryte przez Skarb Państwa. W niniejszej sprawie, uznać należy, że wniosek o przyznanie wynagrodzenia za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zawiera w sobie oświadczenie, czyniące zadość wymogom § 20 rozporządzenia. Oświadczenie, z którego wynika, że pełnomocnik nie utrzymał z tytułu sporządzenia opinii wynagrodzenia od skarżącej traktować należy bowiem za równoznaczne z oświadczeniem, zgodnie z którym przedmiotowe wynagrodzenie nie zostało zapłacone przez skarżącą ani w całości, ani w części.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.