Uzasadnienie
We wniosku z dnia 14 kwietnia 2010 r., D. P. wniósł o ustanowienie radcy prawnego w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]". Do przedmiotowego wniosku załączył m.in. kserokopię decyzji z dnia "[...]" w przedmiocie zasiłku celowego, z której uzasadnienia wynika m.in., iż posiada on "[...]" stopień niepełnosprawności, mieszka w lokalu, którego nie jest właścicielem "[...]", posiada ponadto zaległości "[...]".
W odpowiedzi na wezwanie do przedłożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu, skarżący złożył wniosek z dnia 4 maja 2010 r., w którym rozszerzył pierwotny zakres żądania o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu odniósł się do decyzji organu I instancji, utrzymanej w mocy decyzją zaskarżoną. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe. W rubryce nr 7.1. (podrubryka "mieszkanie") wskazał, iż mieszka w "mieszkaniu "[...]"". Nie posiada żadnych zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Źródłami dochodu skarżącego są świadczenia z pomocy społecznej – zasiłek stały w kwocie 444 zł oraz zasiłki celowe na dożywianie i na leki. W rubryce nr 11 skarżący wskazał wysokość niektórych ponoszonych wydatków.
Wskazać należy, iż w świetle art. 239 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skarżący zwolniony jest z obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie z mocy ustawy. Tym samym w zakresie rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku pozostaje kwestia ustanowienia radcy prawnego.
Zgodnie z art. 262 powołanej ustawy, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. Stosownie też do art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 powołanej ustawy, ustanowienie radcy prawnego, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, jeśli osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie skarżącemu prawa pomocy, obejmującego ustanowienie zawodowego pełnomocnika. Zauważyć należy, iż sytuacja finansowa skarżącego jest tak zła, że zmusza go do utrzymywania się w całości ze świadczeń z pomocy społecznej – zasiłku stałego oraz zasiłków celowych. W tej sytuacji, za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie wskazanych wyżej kosztów postępowania sądowego. Zauważyć jednocześnie należy, iż skarżący nie posiada również żadnych środków majątkowych, które umożliwiłyby mu ich poniesienie.
W konsekwencji, za zasadne uznano przyznanie skarżącemu prawa pomocy, obejmującego ustanowienie radcy prawnego i tym samym, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.