Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia "[...]" wydanym w sprawie ze skargi I. Z. na bezczynność Burmistrza Miasta w udzieleniu informacji publicznej ("[...]") Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zobowiązał Burmistrza Miasta do rozpoznania wniosku I. Z. z dnia "[...]" w przedmiocie udzielenia informacji publicznej w zakresie uzgodnień dotyczących publicznego sprawowania kultu religijnego za okres od 1989 roku do dnia zgłoszenia wniosku, w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego orzeczenia wraz z aktami administracyjnymi sprawy; w pozostałym zakresie Sąd skargę oddalił i zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 100 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu "[...]". Doręczenie organowi odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy nastąpiło w dniu "[...]".
Dnia "[...]" skarżący złożył pismo wzywające Burmistrza Miasta do wykonania wskazanego wyżej wyroku.
Pismem z dnia "[...]" Burmistrz poinformował skarżącego o realizacji punktu 3 wyroku i przesłaniu przekazem pocztowym kwoty "[...]". Organ wskazał, że z zasądzonej kwoty 100 zł dokonał potrącenia wierzytelności w kwocie "[...]" tytułem kosztów wcześniej udzielonej informacji publicznej.
Decyzją nr "[...]" z dnia "[...]" Burmistrz po rozpatrzeniu wniosku I. Z. z dnia "[...]" o udostępnienie informacji publicznej w formie elektronicznej obejmującej treść wszystkich uzgodnień dotyczących publicznego sprawowania kultu religijnego za okres od 1989 roku do dnia złożenia wniosku, tj. uzgodnień wynikających z art. 15 i 16 ustawy z dnia 17 maja 1989r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29, poz. 154 ze zm.) odmówił udostępnienia żądanej informacji.
W skardze z dnia "[...]" wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie I. Z., powołując się na art. 154 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o wymierzenie Burmistrzowi Miasta grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej, wskazując że organ ten, mimo wezwania go przez skarżącego w dniu "[...]" do wykonania wyroku, do dnia wniesienia skargi wyroku tego nie wykonał, zwracając skarżącemu tytułem kosztów postępowania jedynie kwotę "[...]".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie wskazując, że odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy doręczono Burmistrzowi w dniu "[...]", a dnia "[...]" wydana została decyzja w sprawie wniosku skarżącego objętego wyrokiem Sądu. Zatem skarga I. Z. z dnia "[...]" jest przedwczesna.
Odnosząc się natomiast do wysokości zwróconych skarżącemu kosztów postępowania sądowego organ, powołując się na wyrok NSA z 27 maja 2008r., I OSK 154/08 wskazał, że niewykonanie wyroku w części dotyczącej kosztów postępowania nie może stanowić podstawy bezczynności organu administracji, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., ponieważ nie ma konieczności podejmowania przez organ działań z zakresu administracji publicznej, a między organem a stroną, na rzecz której zasądzono zwrot kosztów powstaje stosunek zobowiązaniowy i ewentualna egzekucja należności odbywać się będzie w drodze egzekucji sądowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Na wstępie zważyć należy, iż zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Stosownie do treści art. 170 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr 153, poz.1270 ze zm. - dalej jako p.p.s.a)., orzeczenie prawomocne wiąże w szczególności strony i Sąd, który je wydał. Natomiast w myśl przepisu art. 286 § 1 i 2 w/w ustawy, po uprawomocnieniu się orzeczenia sądu pierwszej instancji akta administracyjne sprawy zwraca się organowi administracji publicznej, załączając odpis orzeczenia ze stwierdzeniem prawomocności. Termin do załatwienia sprawy przez organ administracji określony w przepisach prawa lub wyznaczony przez sąd liczy się od dnia doręczenia akt organowi.
Z kolei zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
Przez niewykonanie wyroku należy rozumieć pozostawanie w bezczynności w podjęciu lub kontynuacji postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie przewidzianej prawem (por. Komentarz do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Zakamycze 2005 i przywołane tam orzecznictwo). Należy przy tym podkreślić, iż skarga na niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność stanowi rodzaj środka dyscyplinującego organ do wydania w określonym terminie aktu, który strona z niego niezadowolona będzie mogła poddać weryfikacji w trybie instancyjnym, a następnie w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Natomiast skarga ta nie może zmierzać do wywarcia na organ presji celem wydania decyzji o określonej, zgodnej z żądaniem strony treści.
Dokonując oceny wniesionej skargi w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd uznał, że jest ona bezzasadna.
W wyroku z dnia "[...]" Sąd zakreślił organowi termin 14 dni od dnia doręczenia organowi odpisu prawomocnego orzeczenia wraz z aktami administracyjnymi sprawy na rozpoznanie wniosku skarżącego. Jak wynika z akt "[...]" odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami Burmistrz otrzymał w dniu "[...]". Zatem 14 - dniowy termin na rozpoznanie wniosku upływał w dniu "[...]" (z uwagi na okres świąteczny). Natomiast organ decyzję wydał w dniu "[...]", a zatem przed upływem zakreślonego przez Sąd terminu.
W tym stanie rzeczy brak jest podstaw do wymierzenia organowi grzywny za niewykonanie wyroku, ponieważ w zakreślonym terminie rozpoznał on wniosek skarżącego, do czego tenże wyrok go zobowiązywał. Natomiast jeżeli skarżącego nie zadawala podjęte przez organ rozstrzygnięcie, to może je kwestionować w sposób prawem przewidziany.
Odnosząc się natomiast do kwestii zwrotu zasądzonych kosztów w wysokości niższej niż wynika to z wyroku, to podnieść należy, że utrwalony jest już w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, iż niewykonanie wyroku w części dotyczącej kosztów postępowania nie może stanowić bezczynności organu administracji, o której mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a., z uwagi na fakt, iż nie występuje konieczność podjęcia przez tenże organ działań z zakresu administracji publicznej (np. wydania decyzji administracyjnej). Między organem administracji a stroną, na rzecz której orzeczono zwrot kosztów postępowania, powstaje cywilnoprawny stosunek zobowiązaniowy, w którym organowi przypada rola dłużnika, zaś stronie skarżącej - wierzyciela.
W konsekwencji zawiązania stosunku zobowiązaniowego, w razie niewykonania przez organ administracyjny wyroku sądu w części dotyczącej kosztów postępowania, po uprzednim stwierdzeniu prawomocności wyroku, dochodzenie jego wykonania odbywać się będzie w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami kodeksu postępowania cywilnego, nie zaś art. 154 § 1 p.p.s.a.(tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 maja 2008r., sygn. akt I OSK 154/08, a także Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 12 czerwca 2008r. sygn. akt I SA/Wr 287/08 i w wyroku z dnia 16 kwietnia 2008r., sygn. akt I SA/Wr 70/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 17 września 2008r., sygn. akt II SA/Kr 895/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 stycznia 2007r., sygn. akt II SA/Wa 1258/06)
Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd, z mocy art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę jako bezzasadną.