Uzasadnienie
F. S., wezwana do uiszczenia wpisu w kwocie 300 zł od jej skargi na uchwałę Rady Gminy Gietrzwałd nr XXXII/328/2009 z dnia 2 lipca 2009r. w przedmiocie przejęcia przez gminę obowiązków właścicieli nieruchomości w zakresie pozbywania się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych stałych, złożyła wniosek z dnia 4 stycznia 2010r. o zwolnienie jej od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego. Prawomocnym postanowieniem z dnia 8 lutego 2010r. (sygn. akt II SA/Ol 1091/09) Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił przyznania prawa pomocy.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu z 2 marca 2010r. do wykonania uprzedniego zarządzenia z 31 grudnia 2009r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, skarżąca złożyła pismo w dniu 4 marca 2010r. (bez daty) uznając, iż jej wniosek nie został odrzucony i nadal wnosi o zwolnienie od uiszczenia wpisu. W związku z tym Sąd wyjaśnił stronie pismem z 5 marca 2010r., iż nie ma podstaw prawnych, aby jeszcze raz rozpatrywać złożony wniosek w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, gdyż prawomocnym postanowieniem z dnia 8 lutego 2010r. Referendarz sądowy już odmówił przyznania prawa pomocy. Kolejnym pismem bez daty skarżąca zwróciła się o ustanowienie adwokata oraz zwolnienie jej od kosztów sądowych.
Postanowieniem tut. Sądu z dnia 7 kwietnia 2010r. Sąd odmówił F. S. przyznania prawa pomocy. Po rozpatrzeniu zażalenia na to postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 maja 2010r. oddalił to zażalenie.
Pismem z dnia 15 marca 2010r. F. S. wniosła m.in. zażalenie na wspomniane wezwanie tut. Sądu z dnia 5 marca 2010r.
Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2010r. Sąd odrzucił to zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.02.153.1270 ze zmianami) od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy.
Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.(art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.).
W myśl § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis w przedmiotowej sprawie wynosi 300 zł.
Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 31 grudnia 2009 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 300 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu w/w zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca przedkładała w sprawie wnioski o przyznanie jej prawa pomocy. Ostatecznie postanowieniem tut. Sądu z dnia 7 kwietnia 2010r. tut. Sąd odmówił F. S. przyznania prawa pomocy. Po rozpatrzeniu zażalenia na to postanowienie, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 6 maja 2010r. oddalił to zażalenie.
W związku z powyższym na podstawie zarządzenia zastępcy Przewodniczącej Wydziału II z dnia 23 czerwca 2010r., pismem z dnia 24 czerwca 2010r. F. S. została wezwana w związku z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2010r., sygn. akt II OZ 411/10, oddalającym zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 7 kwietnia 2010r. odmawiające przyznania prawa pomocy, do wykonania zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II z dnia 31 grudnia 2009r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej w dniu 28 czerwca 2010r.
Skarżąca wpisu od skargi w zakreślonym terminie, który upłynął 5 lipca 2010r. nie uiściła. Wobec tego, na podstawie z art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.