Uzasadnienie
W skardze, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Burmistrza Miasta G. z dnia 8 lutego 2013 r., odmawiającą udostępnienia informacji publicznej – przekazania kopii umów na obsługę prawną zawartych przez organ pierwszej instancji w latach 20122 i 2012, J.B. zarzucił, że organ naruszył prawo.
W odpowiedzi na skargę, organ administracji stwierdził, że skarga jest bezzasadna, gdyż w wykonaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 29 marca 2013 r., udostępnił skarżącemu żądane dokumenty, utajniając w nich wyłącznie kwoty wynagrodzenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność. Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji sądu jest bowiem możliwe jedynie wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniósł uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została wniesiona w terminie. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. Nr 270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu.
Jednym z ustawowych wymogów skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, które przysługują stronie w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie bowiem z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z treści cytowanych przepisów wynika, że wyczerpanie przysługujących stronie środków zaskarżenia jest koniecznym warunkiem skutecznego zaskarżenia do sądu administracyjnego szeroko rozumianego aktu administracyjnego lub czynności z zakresu administracji publicznej.
W niniejszej sprawie warunek wyczerpania środków zaskarżenia w ramach administracyjnego toku instancji nie został zaś spełniony. Skarżącemu służyło bowiem od decyzji Burmistrza Miasta G. z dnia 8 lutego 2013 r. odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. O tym prawie skarżący został prawidłowo pouczony w kwestionowanej decyzji. Biorąc zaś pod uwagę treść art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego w niniejszej sprawie przysługuje dopiero od decyzji organu odwoławczego.
Powyższe powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i z tego powodu podlega odrzuceniu. Wyklucza to możliwość merytorycznego ustosunkowania się do zarzutów skargi.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., należało postanowić, jak w sentencji.