Uzasadnienie
Decyzją z dnia "[...]" wydaną z upoważnienia Zarządu Województwa przez Zastępcę Dyrektora Zarządu Dróg Wojewódzkich nałożono na B. Spółkę z o.o. z siedzibą w O. karę pieniężną w wysokości 9.300,00 złotych za przejazd w dniu 4 kwietnia 2007r. pojazdem nienormatywnym marki Mercedes Benz wraz z naczepą po drodze wojewódzkiej nr 544. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Od powyższej decyzji odwołała się Spółka reprezentowana przez pełnomocnika – T.K., kwestionując fakt uznania skontrolowanego pojazdu za nienormatywny, wskazując iż jest on dopuszczony do ruchu. Podniesiono także, iż zgodnie z przepisami ustawy o drogach publicznych organami dopuszczonymi do kontroli pojazdów ciężarowych są Inspekcja Transportu Drogowego oraz funkcjonariusze Policji, którzy mają jedynie prawo wymierzania i pobierania kary pieniężnej. Zatem Zarząd Dróg Wojewódzkich wymierzając i pobierając kary pieniężne czyni to niezgodnie z obowiązującym prawem.
Postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Podano, iż z poświadczenia odbioru decyzji wynika, iż została ona doręczona stronie w dniu 11 czerwca 2007r., a zatem termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 25 czerwca 2007r. Strona zaś wniosła odwołanie w dniu 29 sierpnia 2007r., a więc 2 miesiące po terminie, nie wnosząc jednocześnie o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania.
Na powyższe postanowienie skargę wniósł pełnomocnik Spółki, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ odwoławczy. Podał, iż z uwagi na zbliżający się termin do złożenia odwołania strona skarżąca w dniu 25 czerwca 2007r. osobiście dostarczyła przedmiotowe pismo do Zarządu Dróg Wojewódzkich, co jest potwierdzone na kopii posiadanego przez skarżącą odwołania. Podtrzymał również zarzuty merytoryczne dotyczące zasadności wydania decyzji w niniejszej sprawie, podniesione uprzednio w złożonym odwołaniu.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, wskazując iż z prezentaty na odwołaniu wynika jednoznacznie, że odwołanie wniesiono w dniu 29 sierpnia 2007r. W związku z tym strona nie zachowała terminu do wniesienia odwołania, a organ nie rozpatrywał merytorycznie sprawy i nie orzekał co do jej istoty.
Pismem z dnia 28 stycznia 2008r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na uwzględnienie skargi w trybie art. 54 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Do pisma dołączono decyzję Kolegium z dnia "[...]" uwzględniającą skargę strony w całości, uchylającą postanowienie z dnia "[...]" oraz decyzję z dnia "[...]" wydaną z upoważnienia Zarządu Województwa przez Zastępcę Zarządu Dróg Wojewódzkich w sprawie obciążenia B. Sp. z o.o. w O. karą pieniężną w wysokości 9.300,00 zł za przejazd pojazdem nienormatywnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej: ustawą ppsa. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Po myśli zaś art. 54 § 3 ustawy ppsa. organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze skorzystało z uprawnień określonych w powyższym przepisie i decyzją z dnia "[...]", a więc przed rozpoczęciem rozprawy wyznaczonej na dzień "[...]", uwzględniło skargę w całości, uchylając własne postanowienie z dnia "[...]" oraz decyzję z dnia "[...]" nakładającą na B. sp. z o.o. karę pieniężną za przejazd pojazdem nienormatywnym. To zaś oznacza, że z obrotu prawnego zostało już wyeliminowane zarówno skarżone postanowienie organu odwoławczego jak i poprzedzająca je decyzja organu I instancji i tym samym nie może być już przedmiotem oceny Sądu pod kątem zgodności z prawem.
W takiej sytuacji, skoro odpadł przedmiot skargi, rozpoznanie sprawy stało się bezprzedmiotowe, a co za tym idzie wydanie wyroku zbędne, w związku z tym zaistniała przesłanka do umorzenia postępowania.
Z tych względów na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.