Uzasadnienie
W skardze, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na decyzję Ministra Edukacji Narodowej z dnia "[...]", L. M. między innymi zarzucił Kuratorowi Oświaty nieprawidłowe sprawowanie funkcji nadzorczych w postępowaniu administracyjnym o nadanie skarżącemu stopnia nauczyciela dyplomowanego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 3 października 2007 r., sygn. akt II SA/Wa 1595/07, wezwał skarżącego do sprecyzowania przedmiotowej skargi poprzez wskazanie czy przedmiotem zaskarżenia są również czynności podjęte przez nadzór pedagogiczny i komisję kwalifikacyjną.
W zakreślonym terminie skarżący podał, że zaskarża także czynności podjęte przez Kuratora Oświaty. Jednocześnie wniósł o stwierdzenie nieważności czynności podjętych przez ten organ.
W odpowiedzi na skargę, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pełnomocnik Kuratora Oświaty wniósł o jej odrzucenie i zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych. Pełnomocnik przedstawił w uzasadnieniu przebieg postępowania kwalifikacyjnego o nadanie skarżącemu stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego. Wyjaśnił ponadto, że postępowanie to składa się z kilku powiązanych ze sobą etapów, w toku których podejmowane są różne czynności przez odpowiednie organy, w tym Kuratora Oświaty, który powołuje komisję kwalifikacyjną. Czynności podejmowane w trakcie tego postępowania nie są decyzjami administracyjnymi i nie mają do nich zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis art. 9h ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r. Nr 97, poz. 674, z późn. zm.) wprowadził odrębny tryb nadzorczy od dwuinstancyjnego postępowania w sprawie nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela dyplomowanego.
Nadzór ten dotyczy oceny zgodności danej czynności z przepisami Karty Nauczyciela, przepisami o kwalifikacjach wymaganych od nauczycieli oraz innymi przepisami wydanymi na podstawie art. 9g ust. 10 Karty Nauczyciela. Organem właściwym do przeprowadzenia postępowania nadzorczego w stosunku do czynności podejmowanych przez Kuratora Oświaty jest Minister Edukacji Narodowej, który w razie ustalenia, ze dana czynność została podjęta z naruszeniem wskazanych wyżej przepisów, stwierdza jej nieważność.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Merytoryczne badanie legalności aktów administracyjnych poddanych kognicji tego Sądu jest możliwe wówczas, gdy skarga na nie jest dopuszczalna, tzn. gdy przedmiot sprawy należy do właściwości Sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Wniesiona skarga jest niedopuszczalna.
Stosownie do art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej.
Zgodnie zaś z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie oraz inne niż akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Z powyższego wynika, ze skutecznie do sądu administracyjnego można zaskarżyć jedynie akt administracyjny kończący dane postępowanie administracyjne. Zaskarżenie natomiast poszczególnych czynności podejmowanych w toku tego postępowania co do zasady nie jest dopuszczalne.
Z przepisów Rozdziału 3a Karty Nauczyciela - "Awans zawodowy nauczycieli", wynika, że nadawanie stopni awansu zawodowego nauczycieli ma miejsce w swoistym postępowaniu administracyjnym, które kończy się wydaniem decyzji administracyjnej o nadaniu stopnia awansu zawodowego lub odmowie nadania takiego stopnia (art. 9b ust. 4 i 6 Karty Nauczyciela). Postępowanie to jest wieloetapowe i obejmuje odbycie stażu zakończonego pozytywną oceną dorobku zawodowego nauczyciela oraz - w przypadku nauczyciela mianowanego - uzyskanie akceptacji komisji kwalifikacyjnej (art. 9b ust. 1).
Z tego względu podejmowane na poszczególnych etapach tego postępowania akty i czynności odpowiednich organów nie mogą być traktowane jako samodzielne decyzje administracyjne. Nie kończą one bowiem tego postępowania, nie załatwiają sprawy o nadanie stopnia i dlatego mogą być oceniane dopiero w ramach oceny końcowego rozstrzygnięcia.
Wobec powyższego nie jest dopuszczalne podejmowanie przez nauczyciela działań skierowanych przeciwko poszczególnym aktom i czynnościom podjętym w toku tego postępowania. Nadzór nad czynnościami podejmowanymi w postępowaniu o nadanie stopnia awansu zawodowego sprawują odpowiednio: organ sprawujący nadzór pedagogiczny i właściwy minister (art. 9 h ust. 1 i 2 Karty Nauczyciela). Czynności, podjęte przez podmioty, o których mowa w powołanym przepisie, w tym przez kuratora oświaty, z naruszeniem prawa, są nieważne. Nieważność tych czynności stwierdza organ nadzoru w formie decyzji administracyjnej (por. wyroki NSA z dnia 15 listopada 2001 r., sygn. akt II SA 2024/01, Pr.Pracy 2002/1/38 oraz z dnia 16 marca 2001 r., sygn. akt II SA 119/01, Pr.Pracy 2001/4/46).
Skarżący kwestionuje prawidłowość czynności podjętych przez Kuratora Oświaty, zarzucając temu organowi rażące naruszenie prawa. Jednakże skarga w tym przedmiocie nie może odnieść zamierzonego skutku, gdyż ustawodawca przewidział możliwość podnoszenia zarzutów przeciwko aktom i czynnościom podjętym w toku postępowania w sprawie nadania nauczycielowi stopnia awansu zawodowego wyłącznie w skardze na decyzję kończącą to postępowanie. Poszczególne czynności podejmowane w toku tegoż postępowania nie podlegają odrębnemu zaskarżeniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.