Uzasadnienie
W dniu 9 listopada 2013r. (data nadania pocztowego) L. A. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie kasacyjną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]", w sprawie opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, którą doręczono skarżącej w dniu 24 września 2013r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie, podnosząc, że skarga wniesiona została po upływie 30 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Sąd z urzędu bada spełnienie wymogów formalnych związanych z wniesieniem skargi w celu stwierdzenia jej dopuszczalności. Podstawową przesłanką dopuszczalności skargi jest jej wniesienie w terminie. Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako: " p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl z kolei art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, iż zaskarżone rozstrzygnięcie doręczone zostało stronie skarżącej w dniu 24 września 2013r., zatem termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 24 października 2012r. Po tej dacie wniesienie skargi byłoby dopuszczalne tylko w sytuacji przywrócenia przez Sąd terminu do jej wniesienia. Jednak w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie występowała z takim wnioskiem. Skarżąca wprawdzie sporządziła własnoręcznie skargę w dniu 18 października 2013r., jednak wbrew prawidłowemu pouczeniu zawartemu w zaskarżonej decyzji, dopiero w dniu 9 listopada 2013r. nadała ją w placówce pocztowej. Dzień ten należy przyjąć za dzień wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie cytowanego art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, skargę jako spóźnioną należało odrzucić.