Uzasadnienie
We wniosku z dnia 1 lutego 2017 r., złożonym na nieobowiązującym urzędowym formularzu PPF, skarżąca – N.K. wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W odpowiedzi na wezwanie do złożenia wypełnionego urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej według obowiązującego wzoru, skarżąca przedłożyła wypełniony właściwy formularz PPF, w którym potwierdziła dotychczasowy zakres żądania. Skarżąca wniosła tym samym o zwolnienie od kosztów sądowych, w tym od wpisu od skargi, który w warunkach niniejszej sprawy wynosi 100 zł oraz o ustanowienie adwokata.
W związku z koniecznością uzupełnienia informacji na temat sytuacji materialnej skarżącej oraz wyjaśnienia wątpliwości powstałych na tle złożonych przez nią oświadczeń, pismem z dnia 6 marca 2017 r., wezwana ona została do przedłożenia wskazanych w nim dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania.
W wyznaczonym terminie, skarżąca nie złożyła żadnych żądanych dodatkowych oświadczeń ani dokumentów źródłowych, przesłała natomiast pismo procesowe z dnia 10 marca 2017 r., w którym poinformowała, że nie jest w stanie przedłożyć "dokumentów wskazanych w wezwaniu ze względu na zbyt długi okres oczekiwania na ich uzyskanie" i w związku z powyższym oświadczyła, że wycofuje m.in. wniosek z dnia 1 lutego 2017 r. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Mając na uwadze powyższe zważyć należy, co następuje:
Zgodnie z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W warunkach niniejszej sprawy wobec cofnięcia przez skarżącą wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega zatem umorzeniu.
W konsekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 249a p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.