Uzasadnienie
Decyzją Prezydenta Miasta z dnia 30 maja 2001 r. (Nr "[...]") udzielone zostało S. L. pozwolenie na budowę garażu samochodowego na działce nr 95 w E. przy ul. W. Zaskarżona przez H. N. - właścicielkę sąsiadującej nieruchomości - decyzja została utrzymana w mocy decyzją Wojewody z dnia 31 lipca 2001 r. ("[...]").
Wyrokiem z dnia 16 września 2003 r. (Sygn. akt "[...]") Naczelny Sad Administracyjny w Warszawie, po rozpatrzeniu skargi H. N., uchylił decyzję organu II instancji podając w uzasadnieniu, że organ wydał pozwolenie na budowę bez dostatecznego wyjaśnienia czy na terenie, którego dotyczy pozwolenie znajduje się obiekt budowlany, w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki.
W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Wojewoda w dniu 21 stycznia 2004 r. wydał decyzję ("[...]") o utrzymaniu w mocy decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę.
H. N. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, w której wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji, podnosząc zarzut naruszenia art. 35 ust 5 Prawa budowlanego i niezastosowania się do oceny prawnej wyrażonej w wydanym w sprawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy wniósł oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 145 § l pkt l lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), sąd administracyjny - dokonujący kontroli zaskarżonej decyzji pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi (art. 3 §1 i art. 134 §1 wskazanej ustawy) - uchyla ją w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Jedną z tych przesłanek jest sytuacja, w której wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który ją wydał (art. 145 § l pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 107/).
Sytuacja powyższa ma miejsce w niniejszej sprawie. W dniu 9 października 2003 r. H. N. zbyła swą nieruchomość na rzecz swego syna – J. N. Okoliczność tą ujawnił nowy właściciel dopiero w toku postępowania sądowo-administracyjnego, przedkładając kserokopię wypisów z ksiąg wieczystych. Skutkiem tego, iż organ odwoławczy wydając decyzję nie wiedział o przejściu legitymacji do bycia stroną na J. N. było niezapewnienie mu możliwości skorzystania ze związanych z tym uprawnień.
Zaskarżona decyzja musiała ulec w tym stanie rzeczy uchyleniu z mocy art. 145 § l pkt l lit. b Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozstrzygnięcie w zakresie wykonalności uchylonej decyzji zapadło na podstawie art. 152, w zakresie kosztów zaś na podstawie art. 200 tejże ustawy.