Uzasadnienie
Decyzją "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania M. T., uchyliło w całości decyzję wydaną z upoważnienia Starosty przez Naczelnika Wydziału Komunikacji, Transportu i Dróg Starostwa Powiatowego z dnia "[...]" w sprawie uchylenia decyzji Starosty z dnia "[...]" w przedmiocie zarejestrowania samochodu osobowego marki "[...]" o nr rej. "[...]" i odmowy zarejestrowania wymienionego pojazdu, przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego,
W dniu l marca 2004r. M. T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z "[...]" wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego w tej sprawie.
Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 19 marca 2004r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego, skarżący złożył w dniu 7 kwietnia 2004r. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w wysokości 200 zł.
Postanowieniem z dnia 14 maja 2004r. (sygn. akt II SA/Ol 119/04) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na postanowienie powyższe skarżący wniósł zażalenie, które postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 lutego 2005r. (sygn. akt OZ 1547/04) zostało oddalone.
Na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 16 maja 2005r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł, M. T. złożył w dniu 8 czerwca 2005r. wniosek o zwolnienie od wpisu od skargi powyżej kwoty 50 zł, gdyż tylko taką kwotę może uiścić bez uszczerbku dla swojej rodziny.
Postanowieniem z dnia 14 czerwca 2005r. (sygn. akt II SA/Ol 119/04) referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy.
Na orzeczenie to skarżący wniósł sprzeciw, który rozpatrzony został postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 lipca 2005r. którym odmówiono M. T. przyznania prawa pomocy.
Po uprawomocnieniu się powyższego rozstrzygnięcia skarżący został wezwany po raz kolejny zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 19 sierpnia 2005r. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 200 zł.
W terminie do uiszczenia wpisu (6 września 2005r.) skarżący złożył kolejny wniosek o częściowe zwolnienie od wpisu od skargi do kwoty 60 zł, gdyż tylko taką kwotę może uiścić bez wywołania uszczerbku dla rodziny.
Postanowieniem z 19 września 2005r. (sygn. akt II SA/Ol 119/04) referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie odmówił przyznania M. T. prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym częściowe zwolnienie od wpisu.
Na orzeczenie to skarżący wniósł sprzeciw, który rozpatrzony został postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 2 grudnia 2005r. którym odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych.
Na postanowienie powyższe skarżący wniósł "sprzeciw", który postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2006r. (sygn. akt I OZ 9/06) został oddalony.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 15 marca 2006r. M. T. został po raz kolejny wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 200 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania niniejszego pisma wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi. W wezwaniu pouczono stronę skarżącą o skutkach nieuiszczenia wpisu.
Przesyłka powyższa została doręczona skarżącemu osobiście, za pośrednictwem poczty w dniu 20 marca 2006r.
W niniejszej sprawie poza sporem pozostaje okoliczność, iż pomimo upływu terminu, wskazanego w wezwaniu Sądu z dnia 15 marca 2006r., brak formalny skargi nie został uzupełniony, nie uiszczono bowiem wpisu sądowego.
W tym stanie sprawy stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) skargę należało odrzucić, gdyż skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji postanowienia.