Uzasadnienie
We wniosku, złożonym na urzędowym formularzu, skarżąca – B. P. wniosła o ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazała, iż jest matką samotnie wychowującą dwoje dzieci. Ich ojciec zmarł "[...]", a one nie otrzymują renty po ojcu ("czekamy na rozprawę sądową w tej sprawie"). Skarżąca jest zarejestrowana w urzędzie pracy jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. Otrzymuje zasiłek rodzinny w kwocie "[...]" i "z tytułu bezrobocia" – "[...]" oraz dodatek mieszkaniowy. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż 3-osobowa rodzina korzysta z mieszkania komunalnego. Nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych i przedmiotów wartościowych. Skarżąca podniosła, iż jej rodzina "jedyną pomoc finansową na życie" otrzymuje z ośrodka pomocy społecznej, lecz pomoc ta nie jest wystarczająca "na utrzymanie nawet jednej osoby".
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 262 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, a skarżąca objęta jest takim zwolnieniem [art. 239 pkt 1 lit. a) ppsa], odpowiednie zastosowanie mają przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. W świetle art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 ppsa, ustanowienie adwokata, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną 3-osobowej rodziny skarżącej stwierdzić należy, iż nie pozwala ona na poniesienie kosztów związanych z ustanowieniem adwokata, bez uszczerbku koniecznego dla tej rodziny utrzymania. W sytuacji, gdy jedynymi jej źródłami utrzymania są obecnie świadczenia socjalne za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie przedmiotowych kosztów postępowania, a skarżąca nie posiada środków majątkowych, które umożliwiłyby jej ich poniesienie.
W konsekwencji, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 i art. 262 ppsa, należało orzec jak w sentencji.