Uzasadnienie
W dniu 19 stycznia 2024 r. W. K. (dalej jako: "skarżący") złożył bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie pismo, z którego można odczytać, że wnosi skargę na załączoną decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Olsztyna przez Kierownika Działu Świadczeń Socjalnych MOPS (organ I instancji) z 17 stycznia 2024 r., nr [...], zmieniającą wysokość zasiłku stałego od dnia 1 stycznia 2024 r. z kwoty 719 zł na kwotę 1 000 zł miesięcznie.
Zarządzeniem z 22 stycznia 2024 r. Przewodnicząca Wydziału II Sądu przesłała skargę skarżącego Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Olsztynie.
Pismem z 7 lutego 2024 r. Zastępca Dyrektora MOPS w Olsztynie przesłał skargę Sądowi, wnosząc o uznanie jej za bezzasadną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a".) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl art. 53 § 4 p.p.s.a., gdy strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego, sąd ten niezwłocznie przesyła skargę do organu, który wydał zaskarżony akt. Stosownie do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Przy czym, na zasadzie art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).
Powyższe oznacza, że zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają jedynie rozstrzygnięcia ostateczne, to znaczy takie od których nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być więc co do zasady, w przypadku decyzji wydawanych na podstawie Kodeksu postępowania administracyjnego, decyzja wydana przez organ II instancji, która ostatecznie rozstrzyga sprawę. Strona musi bowiem wyczerpać przed wniesieniem skargi środki zaskarżenia przysługujące jej w postępowaniu administracyjnym (art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a.). Przepisy te uwzględniają obowiązującą w postępowaniu administracyjnym zasadę dwuinstancyjności postępowania (art. 15 k.p.a.), zgodnie z którą organ II instancji rozstrzyga sprawę załatwioną przez organ I instancji na nowo w jej całokształcie. W związku z tym skarga pośrednio dotyczy też decyzji wydanej w I instancji, ale przedmiotem zaskarżenia może być wyłącznie decyzja organu II instancji.
W rozpatrywanym przypadku skarżącemu przysługiwało odwołanie od decyzji wydanej przez organ I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Olsztynie w terminie 14 dni od doręczenia kwestionowanej decyzji przyznającej zasiłek celowy, o czym został pouczony. Dopiero po rozpatrzeniu odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze skarżący mógłby wnieść skargę w niniejszej sprawie.
Z tych też względów skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a..