Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę W. D. reprezentowanego przez opiekuna prawnego A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" w przedmiocie odpłatności za pobyt w Domu Pomocy Społecznej.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że w sprawie niniejszej pełnomocnik A. D., która podpisała skargę, na wezwanie Sądu do przekazania pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu (do skargi dołączono jedynie kserokopię pełnomocnictwa) w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pełnomocnictwa takiego do Sądu nie przekazała. Dlatego też, opiekun prawny skarżącego A. D. został wezwany do podpisania skargi, gdyż pełnomocnik nie wykazał należycie umocowania do działania w sprawie w imieniu opiekuna prawnego skarżącego. A. D. będąc pouczony, że brak podpisania skargi spowoduje jej odrzucenie, skargi tej nie podpisał, tym samym nie usuwając braków formalnych skargi.
Dlatego też na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej zwanej: p.p.s.a.) Sąd skargę odrzucił.
Zażalenie na to postanowienie wniosła pełnomocnik A. D., R. K., która wraz z zażaleniem przedłożyła odpis pełnomocnictwa uprawniającego do zastępowania przed sądami administracyjnymi opiekuna prawnego skarżącego.
W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że opiekun prawny nie zrozumiał, że to on musi złożyć podpis na wniesionej skardze, dlatego też podniesiono, że zastępowanie w sprawie opiekuna prawnego jest konieczne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 195 § 2 p.p.s.a. jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
W sprawie niniejszej Sąd uznał, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Po pierwsze, do zażalenia został dołączony odpis pełnomocnictwa, co oznacza, że przeszkoda tamująca bieg postępowania ustała.
Po drugie, z treści zażalenia wynika, że opiekun prawny skarżącego nie zrozumiał, że to on musi złożyć podpis na skardze. Skarga była bowiem podpisana przez pełnomocnika opiekuna prawnego, a z akt sprawy wynika, że opiekun prawny mógł nie wiedzieć o braku prawidłowego umocowania dla jego pełnomocnika.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.