Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia 12 marca 2009 r. Z. R. zawarł wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody z dnia "[...]", Nr "[...]", który następnie powtórzył na urzędowym formularzu PPF. We wniosku z dnia 16 marca 2009 r., złożonym na urzędowym formularzu, skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samotnie. Źródłem jego utrzymania jest renta, której wysokość po potrąceniach (alimenty) wynosi "[...]". Do wniosku skarżący załączył kserokopię decyzji o ponownym ustaleniu wysokości renty z "[...]" 2007 r. podnosząc, iż nie posiada decyzji z 2008 r. W jego uzasadnieniu dodał natomiast, iż korzysta ponadto ze świadczeń z pomocy społecznej w zakresie dożywiania.
Skarżący nie posiada żadnego majątku. Dzierżawi nieruchomość zabudowaną domem, w którym dotychczas mieszkał, a do którego jak podnosi w skardze ma aktualnie utrudniony dostęp. W konsekwencji zmuszony został do znalezienia tymczasowego schronienia, za które ze szkodą dla siebie musi ponosić większe niż dotychczas opłaty.
Wskazać należy, iż zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego, czyli przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, następuje gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Mając na uwadze przedstawioną wyżej sytuację materialną skarżącego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie spełniona została przesłanka uzasadniająca przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie. Zauważyć należy, iż podstawowym źródłem utrzymania skarżącego jest renta, która po potrąceniu świadczeń alimentacyjnych wynosi zaledwie "[...]". Zła sytuacja finansowa skarżącego zmusza go do posiłkowania się świadczeniami z pomocy społecznej. W tych warunkach za obiektywnie niemożliwe uznać należy zabezpieczenie przez skarżącego środków pieniężnych, które mogłyby być przeznaczone na pokrycie kosztów postępowania sądowego w niniejszej sprawie.
Skarżący nie posiada ponadto środków majątkowych, które umożliwiłyby mu poniesienie przedmiotowych kosztów. Tym samym, za uzasadnione uznać należy przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, bowiem w świetle przedstawionych okoliczności, poniesienie przez niego jakichkolwiek kosztów postępowania nastąpiłoby z uszczerbkiem koniecznego dla niego utrzymania.
Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.