Uzasadnienie
A.K., wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję nakazującą rozbiórkę budynku mieszkalnego, wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie na jego rzecz radcy prawnego lub adwokata. Podał, iż prowadzi gospodarstwo domowe z 12-letnim synem. Przedmiotowy budynek (55 m2) jest jego jedynym majątkiem; 10,64 ha gruntów rolnych oddał "w zamian za przedwczesną emeryturę". Po potrąceniu komorniczym wynosi ona 400 zł miesięcznie. "Utrzymuj(-ą) się z grzebania w śmietnikach i żebrania od ludzi. Płac(-ą) 1000 zł miesięcznie za wynajem mieszkania z rzeczami i pościelą". "Zostali(-) okradzeni z własności notarialnych i dorobku całego życia i wyrzuceni jak sta(-li) na ulicę".
Mając za podstawę podane informacje należy stwierdzić, iż skarżący znajduje się w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych, a tym bardziej opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, nie jest możliwe. W świetle art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) stwierdzenie to uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Jak bowiem stanowi ów przepis, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, następuje przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 w/w ustawy).
W konsekwencji - na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzającego referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy - orzeczono jak w sentencji.