Uzasadnienie
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia "[...]" Samorządowe Kolegium Odwoławcze, powołując art. 37 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, stwierdziło niezasadność zażalenia K. M. na bezczynność Burmistrza A w sprawie przyznania dzieciom skarżącego dodatków szkolnych (stypendium).
Rozstrzygnięcie to stało się przedmiotem skargi skierowanej do tutejszego Sądu, w której zaskarżonemu postanowieniu Kolegium zarzucono niezgodność ze stanem faktycznym i prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia.
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg między innymi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W świetle powołanej regulacji prawnej stwierdzić należy, że kontroli sądu administracyjnego poddane zostały tylko niektóre postanowienia organu administracji publicznej wydawane w postępowaniu administracyjnym, do których nie należy jednak zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Postanowienie to wydane zostało bowiem na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej jako k.p.a.), który nie przewiduje wniesienie na nie zażalenia. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Biorąc zaś pod uwagę, że postępowanie wszczęte w trybie art. 37 k.p.a. jest tzw. "postępowaniem wpadkowym" (zmierzającym do rozstrzygnięcia jedynie kwestii procesowej w toku postępowania głównego), postanowienie wydane przez organ wyższego stopnia w następstwie rozpoznania zażalenia na bezczynność organu I instancji nie kończy postępowania i nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty (zob. postanowienie NSA z 1.10.2008r., II OSK 1264/08 oraz postanowienie NSA z 09.07.2010r., II FSK 1126/10, dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Uprzednie skorzystanie przez skarżącego z zażalenia do Samorządowego Kolegium Odwoławczego umożliwia natomiast wniesienie odrębnej skargi do tutejszego Sądu na bezczynność Burmistrza A w przedmiocie przyznania dzieciom skarżącego dodatków szkolnych.
Skoro postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wydane na podstawie art. 37 k.p.a., nie może być przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji.