Uzasadnienie
Z przekazanych przez organ Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie wraz ze skargą T. B. (dalej zwanej skarżącą) akt sprawy wynika, że postanowieniem z dnia "[...]"Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej zwany organem odwoławczym), powołując art. 59 § 2 w zw. z art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 23 ze zm.; dalej jako k.p.a.), przywrócił D. S. termin do złożenia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" umarzającej postępowanie administracyjne dotyczące wykonania otworów okiennych w ścianie budynku usytuowanego od strony budynku przy ul. "[...]", w której to sprawie stronami postępowania były skarżąca T. B. i D. S. W skardze na powyższe postanowienie skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu naruszenie art. 58 § 1 i 2 k.p.a. W ramach zarzutów skargi podkreśliła między innymi, że D. S. nie uzasadniła w sposób należyty przyczyny uchybienia terminu do wniesienia odwołania wskazując jedynie lakonicznie, iż przyczyną tą była choroba.
Ponadto zaświadczenie lekarskie zostało wystawione ponad rok po wydaniu decyzji z "[...]". Przy czym strona postępowania, której przywrócono termin do wniesienia odwołania jest osobą samodzielną i nie ma problemów ze sporządzaniem pism kierowanych do organu odwoławczego. Nie wykazała też kiedy przyczyna uchybienia terminu ustała. W oparciu o ten zarzut skarżąca wniosła o uchylenie tego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądami administracyjnymi badaniem dopuszczalności jej wniesienia, w tym przede wszystkim oceną, czy zaskarżone działanie podlega kontroli sądu administracyjnego z uwzględnieniem regulacji zawartej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej jako p.p.s.a.). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę administracji publicznej poprzez rozpatrywanie skarg m.in. na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W świetle tej regulacji prawnej stwierdzić należy, że nie każde postanowienie organu wydane w postępowaniu administracyjnym może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Skarga przysługuje bowiem tylko na postanowienia wymienione rodzajowo w cytowanym art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a., do których nie należy jednak postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania, będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie.
Postanowienie to wydane zostało na podstawie art. 59 § 2 k.p.a., w świetle którego, o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania postanawia ostatecznie organ właściwy do rozpatrzenia odwołania. Na postanowienie to nie przysługuje zatem zażalenie, nie jest ono także postanowieniem kończącym postępowanie ani rozstrzygającym sprawę co do jej istoty. Wydanie tego postanowienia otwiera jedynie możliwość ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy i wydania decyzji z uwzględnieniem rozstrzygnięć wymienionych w art. 138 k.p.a.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.