Uzasadnienie
Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie wraz ze skargą przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego akt sprawy wynika, że decyzją z dnia "[...]" organ ten utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]" o nałożeniu na J. D., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą: "[...]" (dalej zwanego skarżącym), kary pieniężnej w wysokości 1.000 zł. za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W treści tej decyzji organ zawarł pouczenie, cyt. "Decyzja jest ostateczna w toku instancji. W terminie 30 dni od dnia jej doręczenia stronie przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie. Skargę należy wnieść za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego".
W dniu 5 października 2016 r. (data nadania przesyłki pocztowej) skarżący skierował do tutejszego Sądu za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego pismo opatrzone tytułem "Odwołanie", w którym zaskarżył decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]".
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o odrzucenie skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]", ewentualnie - w razie uznania przez Sąd, że skarga dotyczy decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]" – o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, że sądy administracyjne nie rozpoznają odwołań ale skargi uprawnionych podmiotów wnoszone m.in. na decyzje administracyjne. Dlatego też, przekazane tutejszemu Sądowi przez organ pismo skarżącego zatytułowane "Odwołanie" należało uznać za skargę. Zauważyć przy tym należy, że skarżący jako adresata tego pisma wskazał tutejszy Sąd, a ponadto zachował pośredni tryb wniesienia skargi opisany w art. 54 § 1 p.p.s.a.
Skarga wniesiona w niniejszej sprawie podlega jednak odrzuceniu. Wymaga bowiem podkreślenia, że postępowanie sądowoadministracyjne oparte jest na zasadzie skargowości. Oznacza to, że przedmiot skargi ustalany jest przez Sąd na podstawie treści skargi, w której zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. należy wskazać m.in. zaskarżoną decyzję. Z treści przekazanej tutejszemu Sądowi przez organ skargi jednoznacznie wynika, że zaskarżeniu podlega decyzja Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]". Decyzja ta, jako że została wydana przez organ I instancji, nie może być jednak przedmiotem skargi, gdyż od takiej decyzji stronie służy odwołanie do innego organu administracji publicznej (a nie sądu administracyjnego), o czym skarżący został pouczony przez organ I instancji wydający tą decyzję. Przedmiotem skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym może być natomiast decyzja organu odwoławczego wydana po rozpatrzeniu odwołania od decyzji organu I instancji, co wynika ze statuowanego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., obowiązku uprzedniego wyczerpania przez skarżącego środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym.
W kontrolowanej sprawie taką decyzją jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]". Pomimo że decyzja ta zawierała prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia na nią skargi do sądu administracyjnego, skarżący przedmiotem swojej skargi uczynił jednak decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia "[...]", na którą wniesienie skargi jest niedopuszczalne z podanych powyżej względów.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.