Uzasadnienie
Decyzją z dnia 8 grudnia 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w "[...]", uchyliło decyzję z dnia 2 czerwca 2016 r. wydaną przez Prezydenta "[...]" w przedmiocie odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego polegającej na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej "[...]" i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
W złożonej skardze "[...]" zarzuciła, że przedmiotowa inwestycja spowoduje niebezpieczeństwo dla ludzi, wynikające z emitowanego przez antenę promieniowania i pól magnetycznych, a ponadto sąsiednie nieruchomości stracą na wartości rynkowej.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy.
W myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona należna opłata. W przypadku skargi, przewodniczący wzywa wnoszącego, aby pod rygorem jej odrzucenia, uiścił wpis w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W myśl art. 220 § 3 skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Zarządzeniem z dnia 21 lutego 2017 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe zarządzenie doręczono skarżącej dnia 28 lutego 2017 r. Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął więc z dniem 7 marca 2017 r.
W zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła przedmiotowego braku formalnego skargi, mimo pouczenia, iż spowoduje to odrzucenie skargi.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji.