Uzasadnienie
Decyzją z dnia 12 września 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w "[...]"utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy "[...]"z dnia 10 czerwca 2016 r., wydaną w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji polegającej na "[...]"
W złożonej skardze "[...]"podniosła m.in., że przedmiotowa inwestycja szkodliwie oddziałuje na zdrowie i mienie mieszkańców wsi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Olsztynie z dnia 28 listopada 2016 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi przez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł oraz nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi doręczono Skarżącej dnia 1 grudnia 2016 r.
W zakreślonym terminie Skarżąca przesłała 1 egzemplarz odpisu skargi oraz wniosła o zwolnienie jej od wpisu od skargi.
Postanowieniem z dnia 12 stycznia 2017 r., starszy referendarz sądowy w WSA w Olsztynie odmówił przyznania Skarżącej prawa pomocy.
Postanowienie to doręczono skarżącej dnia 19 stycznia 2017 r., wraz ze stosownym pouczeniem o trybie i terminie do wniesienia sprzeciwu. Termin do wniesienie sprzeciwu upłynął bezskutecznie z dniem 26 stycznia 2017 r.
W związku z uprawomocnieniem się powyższego postanowienia, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II wezwano Skarżącą do wykonania zarządzenia z dnia 28 listopada 2016 r. o wezwaniu do uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
W dniu 16 lutego 2017 r. Skarżąca wniosła sprzeciw od postanowienia z dnia 12 stycznia 2017 r., podnosząc, że sąsiedzi nie zgłosili zamiaru partycypowania w kosztach postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje
Stosownie do art. 259 § 1 zd. pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) zwanej dalej: "p.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia.
Zgodnie zaś z § 2 art. 259 sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Jak już wyżej zaznaczono, kwestionowane postanowienie o odmowie przyznania prawa pomocy doręczono Skarżącej dnia 19 stycznia 2017 r., wraz z pouczeniem o trybie i terminie do wniesienia sprzeciwu. Termin do wniesienie sprzeciwu upłynął z dniem 26 stycznia 2017 r. Przedmiotowy sprzeciw został natomiast wniesiony dopiero w dniu 9 lutego 2017 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności procesowej.
W tym stanie rzeczy, stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.