Uzasadnienie
W złożonym wraz ze skargą wnioskiem z 3 grudnia 2015 r. R.R. zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 19-22). W uzasadnieniu wskazała, iż jest w trudnej sytuacji materialnej, ponieważ 27 listopada 2015 r. mąż zakończył działalność gospodarczą i 1 grudnia 2015 r. zarejestrował się jako bezrobotny. Nadmieniła, iż dochody z turystyki były bardzo niskie. Zgodnie z oświadczeniem o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, skarżąca (55 l.) prowadzi gospodarstwo domowe z mężem (59 l.). Jest właścicielem domu o pow. 105 m2, domku o pow. 36 m2, nieruchomości rolnej o pow. 0,5 ha, przeznaczonej na uprawę warzyw oraz 10-letniego samochodu Opel Zafira. Nie posiada dochodu. Mąż w 2014 r. uzyskał z działalności gospodarczej 35162 zł. Miesięczne opłaty za wodę i ścieki wynoszą 120 zł, za energię elektryczną - 200 zł, za wywóz śmieci - 18 zł. Roczne ubezpieczenie nieruchomości kosztuje 255 zł. Z dodatkowego oświadczenia (k. 37-38) i wyciągu bankowego (k. 39-40) wynika, iż dochodem skarżących jest pobierany przez męża od grudnia 2015 r. zasiłek dla bezrobotnych w wysokości 678,71 zł oraz "kwota za sprzedane warzywa dla Nadleśnictwa "[...]" raz do roku w różnych kwotach" ("czasami jest to 500,00 zł lub trochę więcej"). Dostarczona została również dokumentacja ww. wydatków (k. 42-47).
W oparciu o poświadczone przez skarżącą informacje należy przyjąć, iż znajduje się ona w sytuacji, w której wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych jest praktycznie niemożliwe. Skarżący utrzymują się bowiem z jednego, niskiego zasiłku, a posiadanie, prócz mieszkalnej, niewielkiej nieruchomości rolnej jest im w takiej sytuacji potrzebne do uprawy warzyw na potrzeby własne lub niewielki zarobek. W świetle art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późniejszymi zmianami) ów stan rzeczy uzasadnia uwzględnienie zgłoszonego postulatu. Według tego unormowania, zwolnienie osoby fizycznej od kosztów sądowych w całości lub w części następuje bowiem, gdy wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stąd orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 258 § 2 pkt 7 wskazanej ustawy, powierzający referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy.